Kale Gibi Güçlü Bir Anı

[haberci]

Kale Gibi Güçlü Bir Anı​

Bir akşamüstü sessizliğinde, baba ve oğul,
Tahta başında kurulan bir dostluk köprüsü.
Hamleler arasında büyüyen, sessiz bir gurur,
Küçük bir çocuktum, o ise dağ gibi ulu.​

İlk hamlemde tereddüt içindeydim,
Birkaç taşla başlamış bir maceraydı bu.
Babamın gözlerinde gördüğüm o sevinç,
En büyük ödüldü, o sıcacık duruşu.​

Bir vezir gibi güçlü, bir piyon kadar sadık,
Hayat dersleriyle doluydu her hamlesi.
Zamanla öğrendim, satrançtan daha fazlaydı,
Bu tahtada dönen baba-oğul sevgisi.​

Yıllar geçti, ben de büyüdüm, geliştim,
Ama o anı kalbimde hep taşıdım.
Her taşta, her hamlede bir hatıra saklı,
Babamla oynadığım o ilk maç, unutulmaz bir iz bıraktı.​