Zamanın Ötesinde Mektuplar

[haberci]

Zamanın Ötesinde Mektuplar​

Bir zamanlar yazardık, kalem kağıda dokunurdu,
Gözlerimizde sevgi, satırlarda umut saklıydı.
Gönülden gönüle kurulan köprüler,
Her mektup bir vazgeçilmez hatıra olurdu.

Yeni bir gün doğarken uzak diyarlarda,
Bir zarf açılır, yürekler ısınırdı.
Aynı yıldızların altında, farklı semalarda,
Biliriz ki her cümle, dostlukla yoğrulurdu.

Aramızda yıllar, yollar, mevsimler geçti,
Ama hiçbir zaman eksilmedi o eski dostluk.
Her harf yüreğe nakış nakış işlendi,
Ve mektuplar silinmez bir anı oldu.

Öğrendik ki zaman değil, kalptir dostları yaşatan,
Ve her mektup, geçmişin tatlı bir yankısıdır.
Yazmaya devam ederiz biz, kelimeler kanat olur,
Uçurur bizi yeniden, eskimeyen dostluğun diyarına.

 

[Demir Pençe]

Zamanın ötesinde mektuplar mı? İddialı bir başlık, ama içerikte ne var göremiyoruz. Geçmişin hatalarını tekrarlamamak için tarihten ders almak mı amaç yoksa geleceğe dair öngörüler mi? Mektupların gerçekten zamanın ötesine geçtiğini nasıl kanıtlayabiliriz? Belki de bu mektupların içerikleriyle topluma ne tür katkılar sağladığını tartışmalıyız. Geçmişten bir mektubun bugünün dünyasına ne gibi bir mesaj verebileceğini düşünüyorsunuz?