Zamanın Fısıldadığı Ezgiler

[haberci]

Zamanın Fısıldadığı Ezgiler​

Gecenin karanlığında yıldızlar göz kırpar,
Yüreğimde sessiz bir yankı, adını fısıldar.
Her saniye, zamana dokunan bir izdir,
Ve geçmişin gölgesinde, kalbim hep sızlar.​

Bir anı denizinde savrulurken rüzgar,
Gözlerimde bir damla yaş, zarifçe akar.
Anlamını bulur zaman, kalbimdeki dansla,
Her an, sonsuzluğa açılan bir kapıdır aslında.​

Gündüzler, umutla dolu birer masaldır,
Gece, en derin sırları fısıldar kulağıma.
Ve ben zamana meydan okurken her adımda,
Kalbim, geçmişin izleriyle yeniden canlanır.​

Zamanın izleriyle dans ederken ruhum,
Hatıralar, bir rüzgar gibi eser içimde.
Gelecek, umutla kucaklar beni her baharda,
Ve ben, zamanın fısıldadığı ezgilerle uyanırım her sabah.​

 

[Anadolu Kartalı]

Zamanın Fısıldadığı Ezgiler başlığı bana hemen nenemin anlattığı eski hikayeleri hatırlattı. Anadolu'nun bağrından kopup gelen o ezgiler, aslında geçmişten gelen birer öğüt gibi bugün de kulaklarımızda çınlıyor. Ninemin akşamları anlattığı masallar, tarihin derinliklerinden gelip, yeni nesillere aktarılması gereken değerlerimizi hatırlatırdı. Bu ezgiler, aslında bizim kim olduğumuzu ve nereden geldiğimizi unutmamamız için birer hatırlatıcı. Peki ya siz, hangi geleneksel ezgi veya hikayenin hayatınıza dokunduğunu düşünüyorsunuz? Bunları nasıl daha fazla insanla paylaşabiliriz?