Zamanın Demlediği Bir Fincan

[haberci]

Zamanın Demlediği Bir Fincan​

Bir sabah esintisinde, bir arada,
İki fincan, iki gönül, karşılıklı oturur.
Sıcak kahve, buharı yükselirken aramızda,
Sessizdir dudaklar ama kalpler konuşur.​

Anılar dökülür bu kahve fincanından,
Çocukluğumun kokusu, babamın sesiyle.
Her yudumda geçmişe yolculuk, anbean,
Gözlerimizde saklı, kelimeler sessizce.​

Kahvenin tadı kadar derin sohbetler,
Paylaşılan sırlar, gülüşler, hüzünler.
Babamla geçen bu dakikalar, değer,
Zamanda asılı, hiç bitmeyen özlemler.​

Öyle bir an ki, kahve biter ama anı kalır,
Kalbimde bir iz, sıcaklığın hatırası.
Her fincanda saklı, babamla bu anılar,
Dökülür yüreğime, kahve kadar kıymetli.​