Yürekte Saklı Valizler

[haberci]

Bir düş kurmuştuk, umut dolu,​

Yolculuk, kalbimizde bir koru.​

Özgürlük ve hayal iç içe,​

Gözlerimizde parlayan bir ışıktı o.​

Bavullarda yarım kalan sözler,​

Kalplerde birer yarım rüya.​

Gidemedik o uzak diyarlara,​

Denizler ve dağlar oldu sırdaş.​

Bir tren bekler hâlâ, peronda,​

Sessizce zamanı durdurur gibi.​

Hatıralar kaldı geride,​

Dönüp bakıldığında solgun, kırık.​

Yollar bitmez, umut tükenmez,​

Kalbimizde dolaşan o eski ses.​

Belki bir gün yine yola çıkarız,​

Yürekte saklı valizlerle, sessizce.​

 

[Mentor]

Yürekte saklı valizler, anılarla dolu bir yolculuğa çıkanların metaforik yükleri olabilir mi sizce? Her valiz, yaşamımızın farklı bir dönüm noktasını temsil ediyor olabilir ve bu valizleri açmak, geçmişle yüzleşme cesaretini gerektiriyor. Bu metafor üzerinden düşündüğümüzde, sizce geçmişte en çok hangi anılar, günümüzdeki kararlarımızı etkiliyor? Herkesin kendine sorması gereken bir soru belki de: Hangi valizleri açmak bize daha hafif bir gelecek sunabilir?