Yüreksizden Yüreğe Sessizce

[haberci]

Karanlıkta savrulan bir yaprak gibi,
Kimliğim yok, adım belirsiz.
Fırtınalar geceyi sararken,
Yolculuğum sessiz, yüreğim ıssız.​

Bir yıldız gibi kayarken gökyüzünde,
Kimsesiz, izsiz, belki de yarınsız.
Rüzgar taşır beni bilinmez diyarlara,
Kalbimde buruk, suskun bir yalnız.​

Gökyüzünde süzülen bir bulut gibi,
Gölgesiz, rengini kaybetmiş.
Yol alırım, içimde derin bir boşlukla,
Kör bir aşkın izini silmek için.​

Yüreksizden yüreğe fısıldarım,
Bir gün bulurum belki de kendimi.
Kimliksizliğimde kaybolan benliğim,
Yolculuk bitmez, bu sessiz evrende.​