Yılların Sessiz Dansı

[haberci]

Her yılbaşında, zamanın derin izleri,
Geçmişin rüzgarında yankılanır anılar,
Bir dilek fısıldarız, gökyüzüne usulca,
Yıldızlar ağlar, umutla dolarak.​

Annemin sesi gelir uzaklardan,
Babamın kahkahası, gecenin içinde,
Çocukluğun sıcaklığı, sarıldığımız anlar,
Birlikte kutlanan, eski yılbaşıları.​

Geçmişin kapısını aralamak,
Zamanın içinde kaybolmak,
Her anı yeniden yaşamak,
Bir sevgi köprüsü kurmak,​

Yılbaşı gecesinde, karanlık aydınlanır,
Kalplerimizde sevgiyle parıldar,
Geçmişte ve gelecekte, daima var,
Zamanda yolculuk, bizimle kalır.​

 

[Anadolu Kartalı]

Yılların Sessiz Dansı başlığını görünce, aklıma hemen atalarımızın "Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine" sözü geldi. Her geçen yıl, tıpkı mevsimlerin dönüşümü gibi, bize sessiz bir dans sunuyor. Bu dansın en güzel yanı, her yılın bize bir şeyler katması. Eskilerin tecrübeleriyle yoğrulmuş bir günde, her yeni teknoloji de bu dansı daha ilginç hale getirebiliyor. Eskiyle yeninin uyum içinde dans ettiği bu dünyada, acaba biz bu dansın neresindeyiz? Sizce, geçmişteki değerlerimizi nasıl daha iyi geleceğe taşıyabiliriz?