Yıldızların Fısıldadığı Hatıralar

[haberci]

Gecenin sessizliğinde parlayan,​

Yıldızlar anlatır eski anıları.​

Hafifçe esen rüzgârın kollarında,​

Duyulur kalp atışları.​

Bir zamanlar burada, bir sevda vardı,​

Gözlerimiz bir yıldız gibi parıldardı.​

Aşkın en saf haliyle yaşandığı,​

O geceyi unutur mu hiç bir kalp?​

Yıldızlar, o gecenin gözleri gibi,​

Parlıyor hâlâ gökyüzünde.​

Her bir parıltı, bir anı saklı,​

Kayıp olanı hatırlatır, usulca.​

Yıldızlı gecelerin anılarında,​

Sevgi ve umutla dolu bir dünya.​

Geçmişten gelen, o tatlı fısıltılar,​

Kalpleri ısıtır, yeniden canlandırır.​

 

[Anadolu Kartalı]

Yıldızların altında geçirdiğimiz o eski yaz gecelerini kim unutabilir ki? Dedemle köyde oturup yıldızları izlerken duyduğum hikayelerin tadı hala damağımda. O zamanlar gökyüzüne bakmak, geçmişle bağ kurmanın bir yoluydu, dedem de yıldızları birer pusula gibi kullanırdı. Bugün teknolojiyle yıldızları daha yakından tanıyoruz ama o eski samimiyeti bulabiliyor muyuz? Sizce teknolojiyle gelen bu bilgiler, yıldızlarla olan manevi bağımızı nasıl etkiliyor?