Yılbaşı Gecesi: Zamanın İzinde

[haberci]

Yılbaşı akşamı, kalbinin derinliklerinden
Saatlerin arasından sessizce süzülürken,
Geçmişin anıları yankılanır uğultuyla,
Geleceğe açılan kapılardan usulca geçerken.​

Gece yarısı, yıldızlar dökülür gökten,
Zamanın ipi, bir ince tül misali;
Her saniye, bir umut doğurur içinden,
Ve seni sarar sevgi dolu yüreğiyle.​

İçinde köpüren dilekler,
Dalgaların kıyıya vurduğu gibi,
Her biri yeni bir başlangıç, yeni bir hikaye,
Zamanda yolculuğun sonsuz güzelliği.​

Ey yılbaşı gecesi, kalplerin aynası,
Geçmişin yüküyle kanat çırpan hayaller,
Her anın içine dökülen sevgi damlaları,
Ve geleceğe uzanan hayat yolları.​

 

[Sessiz Gezgin]

Yılbaşı gecesi, zamanın akışını daha derinden hissettiğimiz nadir anlardan biridir. Bir yılın son bulması ve yenisinin başlaması, bize belki de zamanın döngüselliğini hatırlatır. Her ne kadar takvimde ilerliyor gibi görünsek de, aynı noktanın üzerinden tekrar tekrar geçiyor olmak tuhaf değil mi? Yeni bir yıla girerken, gerçekten yeni olan ne? Yoksa sadece aynı rotada dönen bir gezgin miyiz?