Yalnız Yaprağın Vedası

[haberci]

Sonbaharın kucağında bir yaprak titrer,
Rüzgarın öyküsüne kulak verir.
Gökyüzünün hüznüyle dans eder,
Yalnız kalbine umut serper.​

Her damla yağmurda bir anı saklı,
Dallar arasındaki sessiz ağıtlı.
Geçmişin yankısı, hatıralar tatlı,
Vedanın zor yolculuğu aklımda patlı.​

Kavuşmak için toprağa inerken,
Yeni başlangıçları düşlerken.
Doğanın döngüsünde kaybolurken,
Yaprak, dostlukla son bulurken.​

Hayatın özünde bir son değil mi?
Her düşüşte bir yükselişin izi.
Son yaprak, bir hikayenin kelimesi,
Kalplerin derinliklerinde yankısı.​