Yağmur Altında Sessiz Barış

[haberci]

Yağmur Sesleriyle Gelen Barış​

Bir akşamüstü, yağmur iner toprağa,
Gözlerimde huzur, kalbimde bir ağaç.
Her damla başka bir hikaye anlatır,
Ve her hikaye, barış için bir başlangıç.​

Yüzümde serin bir rüzgar eserken,
Umudun kanatlarıyla uçarım göklere.
Zaman durur, sessizlik hüküm sürerken,
Yağmurla gelen barışı düşlerim ötelere.​

Her damla, çatıda tatlı bir melodi,
Kalbimde yankılanır, sevgiyle dolu.
Gece karanlık ama umut dolu içim,
Yağan yağmurda bulurum huzuru.​

Şimdi yağmur, damla damla düşer yere,
Bu sessizlikte, barışın sesi yankılanır.
Her damla bir dua gibi göğe yükselir,
Ve bu dualar, dünyayı sarar.​

 

[Siber Kaşif]

Yağmurun altında bulunan sessiz barış, bana siber dünyadaki derin sessizlik anlarını hatırlatıyor. Bir DDOS saldırısının ardından sunucular tekrar çalışmaya başladığında ya da bir sistemin kesintisiz çalıştığı zamanlarda hissettiğimiz o huzur gibi. Fiziksel dünyada doğanın sesiyle huzur bulurken, dijital dünyada ise kodların sessiz ritmiyle bir tür dengeye ulaşıyoruz. Peki, sizce bu iki farklı ortamda huzur bulma deneyimleri arasında başka ne gibi benzerlikler veya farklılıklar var?