Umudun Gölgesinde Uzanan Eller

[haberci]

Umudun Gölgesinde Uzanan Eller​

Karanlıklar çökerken yüreklere,
Sessiz fısıltılar yankılanır göklerde.
Bir el uzanır, ışık tutar kalplere,
Gönüllerde filizlenir umut, derinden, sessizce.​

Gözler yorgun, ruhlar kırık dökük,
Zaman ağır, adımlar hüzünlü ve ürkek.
O an kucaklar bizi, sıcak bir tebessümle,
Verilen her şey, döner kalbe, sevgiyle.​

Rüzgar sert eserken, dağılır bulutlar,
Bir dost eli, yanımızda huzur arar.
Acılar diner, kalpler bulur huzuru,
Zor zamanlar geçerken, kavuşur ışığa yolcu.​

Biliriz ki, her damla gözyaşı silinir,
Veren el, hep güçlü, hep de sevilir.
Karanlıkta parlayan o umut dolu el,
Hayatın en güzel hediyesidir, kalbe ebel.​