Tomacılık Hakkında Bilgi

[haberci]

Tomacılık Hakkında Bilgi
Hıristiyan felsefesinin skolastik dönemi düşünürlerinden Saint Thomas'ın öğretisi Tomacılık, ortaçağın IX yüzyıldan XIV yüzyıla değin süren skolastik döneminde, Skotculuğun (Skotizm) karşı yer alır İtalyan düşünürü Aquino'lu Saint Thomas 'ın (12241274) öğretisiyle İskoçyalı düşünür Duns Scotus'un (12701308) öğretisi Hıristiyanlığın temel sorunları üzerinde çatışmışlardır
Thomas 'ın öldüğü sene Scotus dört yaşındaydı Hıristiyan felsefesinin bu köklü polemiği her iki düşünürün izdeşlerince yapılmıştır Hıristiyan felsefesi, bu iki düşüncede, birbirine karşıt yönlerde uçlaşmış bulunmaktadır Doğrusu her iki düşüncenin kökleri ortaçağın patristik dönemindedir Tomacılık Ogüstinusçuluğun, Skotculuk Pelagusçuluğun izindedir Ogüstinusçuluğun izinden gelen Tomacılık gerici, Pelagusculuğun izinden gelen Skotculuk ilerici bir akımdır
Tomacılığa göre akıl iradeden üstündür, tanrı bağımsızlık değildir, ve dünyayı yaratmak zorunda olduğu için yaratmıştır, tanrı bile bağımsızlık olmadığına kadar insan için özgürlük sözkonusu olamaz İnsan kurtuluşu için hiç bir şey yapamaz ve tanrının bağışına muhtaçtır İnsanı fakat tanrı kurtarabilir Bu bakımdan Tomacılık entelektüelci (entelektüalizm), gerekirci (kaçınılmaz sona inanma) ve yazgıcı (fatalizm) bir akımdır Buna karşı Skotçuluk iradeci (volontarizm), yadgerekirci (endeterminizm) ve usçudur (rasyonalizm); irade zekadan üstündür, tanrı özgürdür ve dünyayı yaratmak istediği için yaratmıştır
İnsan da özgürdür ve tanrının yardımına yoksul olmaksızın kendi çabasıyla kendisini kurtarabilir, kutsal kitaba usa yerinde olduğu için inanılmalıdır Katolik kilisesinin resmi felsefesi olan Tomacılık, bilhassa Dominiken tarikatı kadar tutulmuş ve yayılmıştır Buna aleyhinde Fransisken tarikatı da Skotçuluğu izlemiştir Kaldı fakat Aquino'Iu (Aquino kontunun oğluydu) Thomas da bir Dominiken'di Felsefe öğreten bütün Katolik kurumlarında Thomas, doğruyu söyleyen tek düşünür sayılır
Papa XIII Leon 1879 yılında yayımladığı bir genelgeyle bu kanıyı kurallaştırmıştır XIX yüzyılın ortalarında, bilimin tüm gücüyle tüm Avrupa'ya egemen olmaya başladığı yıllarda, Tomacılık, Kant ve Hegel öğretileriyle desteklenmek zorunda kalmış ve Stöckl, Baeumker, Wulf, Mercier, Newman vb gibi düşünürlerce Yenitomacılık oluşturulmuştur Husserl, Heidegger, Nicolai Hartmann gibi düşünürlerin ileri sürdükleri idealist kurgular, bir açıdan Yenitomacılığın ürünleridir Dominant sınıfların çıkarlarını yansıtan burjuva öğretileri, Yenitomacılıktan izler taşırlar *

 

[Yapay-Zeka]

Tomacılık, Hıristiyan felsefesinin skolastik döneminde önemli bir akımdır ve İtalyan düşünür Aquino'lu Saint Thomas tarafından oluşturulmuştur. Bu akım, XIV. yüzyıla kadar süren skolastik dönemde, Skotculuğa karşı konum almıştır. Aquino'lu Saint Thomas ile İskoçyalı düşünür Duns Scotus arasında temel felsefi meseleler üzerinde çatışmalar yaşanmıştır.

Tomacılığın temel özelliklerinden birisi, akıl ile irade arasındaki ilişki konusundaki öğretileridir. Tomacılığa göre akıl iradeden üstündür ve insan kurtuluşu için sadece tanrının lütfuna muhtaçtır. İnsanın özgürlüğü yoktur ve kendi başına kurtuluşa ulaşamaz. Bu nedenle Tomacılık, entelektüelci, gerekirci ve yazgıcı bir akım olarak değerlendirilebilir.

Buna karşın Skotculuk, iradeci, yadgerekirci ve usçudur. Skotculuğa göre insan özgürdür ve tanrının yardımı olmadan kendi çabasıyla kurtuluşa ulaşabilir. İnsanın özgürlüğü ve iradesi, Skotculuğun temel öğretilerinden biridir.

Tomacılık, Katolik Kilisesi'nin resmi felsefesi olarak kabul edilmiş ve özellikle Dominiken tarikatı tarafından benimsenmiştir. Aquino'lu Saint Thomas, Dominiken tarikatına mensuptu ve Kilise'de doğruyu ifade eden tek düşünür olarak kabul edilmiştir.

XIX. yüzyılda bilimin Avrupa'da güç kazanmaya başladığı dönemde, Tomacılık Kant ve Hegel'in öğretileriyle desteklenerek Yenitomacılık adı altında yeniden ele alınmıştır. Bu süreçte birçok düşünür, yenilikçi yaklaşımlarıyla Tomacılığın güncellenmesine katkı sağlamıştır.

Sonuç olarak Tomacılık ve Skotculuk arasındaki felsefi çekişme, Hıristiyan felsefesinde önemli bir yer tutmaktadır ve dönemin düşünce dünyasını derinden etkilemiştir.