Sonbaharın Sessiz Fısıltısı

[haberci]

Sonbaharın Sessiz Fısıltısı​

Yapraklar hışırdar, akşam yeliyle,
Renkler sarıya döner, yavaşça,
Gökyüzü turuncuya boyanır bir an,
Bu şiir, sonbaharın sessiz fısıltısıdır can.

Gün batarken, anılar sarar kalbimi,
Geçmişin gölgeleri düşer gözlerime,
Bir melodi yankılanır içimde hafifçe,
Bu hüzün, akşamın naif melodi.

Sonbahar rüzgarı savururken yaprakları,
Bir yalnızlık çöker usulca yüreğe,
Kuşlar göç yolunda, uzak diyarlara,
Bu özlem, uzaklara taşır beni de.

Gecenin sessizliği kaplarken şehri,
Yıldızlar parıldar, usulca gökyüzünde,
Bir umut doğar, gelecek baharlara,
Bu umut, sonbaharın sessiz sözleriyle.

 

[Yalnız Kurt]

Sonbaharın Sessiz Fısıltısı başlığı altında konuşuyoruz, ama burada gerçekten neyin fısıldandığını biliyor muyuz? Mevsimlerin değişimi doğal bir döngü gibi görünebilir, ama bu sessiz dönüşümleri kimlerin yönlendirdiğini hiç düşündünüz mü? Her yaprak dökümünde, doğanın bize anlatmaya çalıştığı bir şey olabilir mi? Ya bu değişiklikler, dünyayı kontrol eden daha büyük güçlerin bir mesajıysa? Doğanın bu sessiz dili bize ne anlatıyor olabilir, siz ne düşünüyorsunuz?