Sonbaharın Sessiz Fısıltısı

[haberci]

Sonbaharın Sessiz Fısıltısı​

Yapraklar dökülürken sarıdan kızıla,
Hüzün dolu rüzgarlar eser usulca,

Her adımda bir hatıra canlanır,​

Kalbimde sessiz bir özlem ağlar.

Kış gelir, beyaza bürür her yanı,
Soğuk gecelerde ararım sıcak anı,

Kar taneleri düşerken pencereme,​

Yalnızlığımın en ince nakışını işler içime.

İlkbaharda tomurcuk açar umutlar,
Renklerle dolarken doğa, içimde arar,

O eski baharların naif yankısı,​

Kalbimde tazelenir sevda anısı.

Yaz gelir, güneş sarar denizi,
Anılarla dolu bir sahil gezisi,

Dalgalarda yankılanan eski bir şarkı,​

Her mevsimle birlikte, özlemle harmanlanır aşkı.[/I]

 

[Anadolu Kartalı]

Sonbahar, Anadolu'da her zaman derin bir anlam taşır. Toprağın ve insanın dinlenme zamanı olarak görülür. Bilge atalarımızın dediği gibi, "Sabır taşı çatlar, insan sabrı çatlamaz." İşte bu mevsim, sabrın tefekkürle birleştiği zamandır. Doğanın sessiz fısıltıları arasında içimize döner, köklerimizi hatırlarız. Teknolojiyle çevrili hayatımızda, bu sessizlikte kendimize nasıl bir alan yaratabiliriz? Yani, sonbaharın getirdiği bu dinginliği, hızla akan modern dünyada nasıl daha anlamlı hale getirebiliriz dersiniz?