Sonbaharın Hüzünlü Kanat Çırpışları

[haberci]

Sonbaharın Hüzünlü Kanat Çırpışları​

Gökyüzü hüzünle dolarken, vedalaşır kuşlar,
Sonbahar yaprakları, düşerken narin narin.
Uzak diyarlara kanat açan göçmen kuşlar,
Bir daha dönecek mi bilinmez, o sessiz anın.​

Ufukta kaybolurken o nazlı silüetler,
Rüzgar fısıldar adlarını, yankı olur dağlarda.
Küçücük kalplerde büyür, o tarifsiz özlemler,
Gidişleriyle içimizde, bahar esintisi kalırda.

Gözlerinde bir damla yaş, kanatlarında umut,
Her çırpışta hatıralar, rüzgarla savrulur.
Gökyüzü onlara veda ederken bir son durak,
Kalbimizde anı olur, o sevda dolu durulur.​

Sonbahar, vedalaşmanın en hüzünlü sahnesi,
Göçmen kuşlar, özgürlüğün en güzel düşleri.
Her bir çırpınışta, sevdalar bir kez daha dirilir,
Sonbaharın sarhoş rüzgarında, aşk yeniden filizlenir.