Solgun Yaprakların Vedası

[haberci]

Solgun Yaprakların Vedası​

Sonbahar rüzgarında savrulduğunda,​

Her bir yaprak, geçmişe dair fısıldar.​

Gökyüzüne yükselen ince bir ağıt,​

Sessizlikte hüzünle yankılanır.​

Gözyaşı gibi süzülen damlalar,​

Toprağın kucağında kaybolur.​

Elveda derken ağaçların dalları,​

Güz rengiyle kalbimi sarar.​

Bir zamanlar yemyeşil olan bahçeler,​

Şimdi sarının bin bir tonu.​

Her adımda anıların sesleri,​

Kalbimde yankılanır soğuk bir sonbahar günü.​

Durgun suların kıyısında yürürken,​

Gri bulutlar üstümde dolaşır.​

Vedalaşmak zor gelirken bana,​

Sonbahar, kalbime sonsuzluk aşılar.​