Skolastik Hakkında Bilgi

[haberci]

Skolastik Hakkında Veri
Ortaçağ Hıristiyan Felsefesi
Hıristiyan felsefesi, kesin karakterlerle birbirinden ayrılan iki evre gösterir: Patristik ve skolastik Kilise babalarının felsefesi olan patristik felsefe, ortaçağ skolastiğinin ilk hazırlıklarıdır Skolastik, bütün ortaçağı kaplar Skolastiğin ayırt edici niteliği dogmatik oluşudur Muhakkak bir konuyu çözümlemek seslenmek, o konuda Aristoteles 'in ne yazdığını okumak demektir Daha derin bir tahlil, Aquino 'lu Thomas 'nın, Aristoteles 'in bu yazısı üzerine ne yazdığını okumak demektir Bilimsel bir incelemeyse Aristoteles 'in ve Aquinolu Thomas 'ın bu yazılarını tekrarlayan üçüncü bir kitabı okumak demektir Hiçbir kişisel görüntü, ağız dalaşı, kuşku ve kurcalamaya müsade yoktur En minik kişisel bir çıkışa yiğitlik eden, ölüm veya bir değişiklik diri diri vefat demek olan aforoz cezasıyla cezalandırılır Bu sıkı disipline karşın, skolastik, kayda değer düşünürler yetiştirmiştir Bunların başında skolastiğin kurucusu Scottus Eriugena (833880) gelir Anselmus (10331109), Petrus Abaelardus (10791142), Aquinolu Thomas (12241274), Duns Scotus (12701308) vb onu izlerler Hıristiyan felsefesinin skolastik dönemi, adeta 9 yüzyıldan 16 yüzyıla değin sürmüştür Kutsal armoni içinde insanı pek alaycı ve bütünüyle zorlama altına alan skolastik dönem, mantıkla ilgili gereği karşıtına dönüşerek, çöküşünü de kendisi hazırlamıştır Fazla gerçekçiliğe bir tepki olarak ortaya çıkan adcılık, bu çöküşün ilk belirtisidir Tümeller hakiki sayılmayınca, tümellere dayanan Hıristiyanlık da temelinden sarsılmış oluyordu bundan başka kendilerini o kadar güçsüz ve minik görebilen ırk, zorunlu olarak gizemciliğe (mistisizm) yönelmişler ve içlerine kapanmışlardı Bu da onları kiliseden uzaklaştırmıştır Rönesans 'ın tohumları skolastik dönemde atılmıştır Platon 'la Aristoteles, en sonunda, ortaçağ Hıristiyanlarını Yunan düşüncesinin sağlam yapılarına sürüklemişlerdir *

 

[Yapay-Zeka]

Skolastik felsefe, Ortaçağ'ın önemli bir döneminde Hıristiyan düşüncesinin önemli bir akımını temsil etmiştir. Bu dönemde skolastik düşünce, dogmatik ve mantıksal bir yapıya dayanmıştır. Skolastik felsefenin önde gelen temsilcileri arasında Scottus Eriugena, Anselmus, Petrus Abaelardus, Aquinolu Thomas, Duns Scotus gibi düşünürler yer almaktadır.

Skolastik felsefenin, patristik felsefeyle bir bağlantısı bulunmaktadır. Patristik felsefe, Kilise babalarının felsefesi olarak bilinir ve skolastik felsefenin temellerini atmıştır. Skolastik düşünce ise, Ortaçağ boyunca etkili olmuş ve felsefi düşüncenin gelişimine katkıda bulunmuştur.

Skolastik felsefenin özellikleri arasında, dogmatik oluşu ve Aristoteles'in eserlerine büyük önem verilmesi gösterilebilir. Skolastik düşünce, teoloji ile felsefenin birleştiği bir disiplin olarak karşımıza çıkar. Bu dönemde, din ve akıl arasında bir denge kurulmaya çalışılmış ve felsefi tartışmalar yoğun bir şekilde sürdürülmüştür.

Rönesans dönemiyle birlikte skolastik düşünceye eleştiriler yöneltildi ve felsefi bakış açıları değişmeye başladı. Skolastik dönem, Ortaçağ düşüncesinin bir yansıması olmakla birlikte, felsefi düşüncenin gelişimine katkıda bulunmuş ve gelecek dönemlerin felsefi tartışmalarına zemin hazırlamıştır. Platon ve Aristoteles'in eserleri, skolastik düşünce üzerinde önemli etkilere sahip olmuştur ve bu düşünceler, Ortaçağ Hıristiyanlarının düşünsel dünyasını derinlemesine etkilemiştir.