S
SoruCevap
KORKU NEDİR?
Tasa; kişinin dehşet verici ya da tehdit edici bir duruma karşı vermiş olduğu bedensel ve ruhsal reaksiyonlardır.
Kişi iç dünyadan ya da dış dünyadan gelen bir uyaranla karşılaştığında yaşadığı bedensel, duygusal, zihinsel yansıların tümüne telaş denir. Tasa çok kaygı ve uyarılmışlık halidir.
İMTİHAN TELAŞI NEDİR?
İmtihan öncesinde öğrenilen bilginin imtihan sırasında tesirli bir biçimde kullanılmasına mahzur olan ve muvaffakiyetin düşmesine yol açan ağır tasa olarak tanımlanır. Kimi öğrenciler yaklaşan sınavdaki muvaffakiyet seviyesini genelleyerek, bunu kişiliğinin muvaffakiyet ya da başarısızlığı olarak kıymetlendirebilir. Bu durum değerlendirilme korkusuna ve imtihanın sürecinden çok imtihanın sonucuna odaklanmaya neden olur.
İMTİHANDAN NEDEN KAYGILANIRIZ?
İmtihan korkusu yaşayan öğrencilerin birçoklarının anne babası öbür insanlara nazaran daha telaşlı ve mükemmelliyetçi insanlardır. İmtihan derdinin altında yatan şey; yargılanmak, sevilmemek öbür beşerler tarafından başarısız görülmek, azarlanılmak, bedelsiz hissetmek, maharetsiz olduklarının düşünülmesidir.
İmtihan derdini çok ağır halde yaşayan öğrenciler yalnızca imtihanda göstermiş oldukları muvaffakiyetle var olabildiklerini düşünürler. İmtihandan korkmak aslında tıpkı köpekten korkmaya misal. Korkulan şey köpekten fazla köpeğin bizi ısırmasıdır, imtihan kaygısında da korkulan şey imtihanın sonucunda başarısız olacağımız niyetidir. Beşerler niyetlerini denetim edebilirler ve münasebetiyle imtihanla ilgili niyetlerimizi denetim edebiliriz. Olumsuz niyetler, tasalar beşerler ne der niyetleri özgüven eksikliği, ailenin tavrı kısa periyodik belleğe kayıt edilir bu durum da «ben yapamam» fikrine dönüşür.
Vaktini uygun kullanamama, berbat beslenme, uykusuzluk, yetersiz dinlenme yeni bilgiyi öğrenmeyi engelleyebilir. İmtihan sırasında ise dikkat ve odaklanmayı azaltır hasebiyle bilgi ve potansiyeli kullanmayı pürüzler, yanılgı yapma mümkünlüğünü da artırır
Rastgele bir dersle ilgili yetersiz öğrenme korkuyu arttıran en kıymetli faktörler ortasındadır.
«BİLGİ TELAŞIN PANZEHİRİDİR»
Öğrencinin nasıl çalıştığı, çalışma müddeti kadar kıymetlidir. Yetersiz çalışma, tutarsız ve ilgisiz bahisleri çalışma, ezberlemeye çalışma, müzik dinlerken ya da cümbüş ortasında çalışma, etkisiz çalışma, anlamadan okuma, mevzuyu tam olarak anlamadan hususla ilgili soru çözme, tekrar gözden geçirme için not tutmama, tekrar etmeme… İmtihandan evvelki gece çalışmak, çalışmadan alınan randımanı düşürür. Dikkati derse odaklamayı pürüzler. Öğrenilmesi istenilen bilginin öğrenme müddetini uzatır. Münasebetiyle imtihan üzerindeki denetim azalır ve başarıyı düşürür. Felaket yorumlarını içeren tüm inanç ve kanılardır, bu da kendini çok gözlemeye, unutkanlığa ve dikkatini toplamada, imtihan sorularını okuyup anlamada, fikirlerini organize etmede, soruları cevaplarken anahtar sözleri, hususları hatırlamada zahmete neden olur.
PEK ÇOK ÖĞRENCİ İMTİHAN ÖNCESİ KENDİNİ KORKULU HİSSEDER.
HAFİF BİR DERT SİZİ MOTİVE EDER.
BAŞARIYI ARTIRIR…
GERÇEK DIŞI OLUMSUZ FİKİRLERE KAPILMAYIN…
TELAŞLA BAŞ EDEBİLME YOLLARI
Telaşla baş edebilmenin birinci ve en kıymetli adımı öğrencinin kendine güvenmesidir. Öğrenci yapabileceğine olan inancını asla kaybetmemelidir. Başarısızlıklar da muvaffakiyet üzere hayata dair durumlardır. Başarısız olunacağı üzere bir ihtimalin her vakit olduğunu lakin kişinin bu ihtimali kendine ve yapabileceklerine güvenerek ortadan kaldırabileceğine inancı hiçbir vakit yok olmamalıdır.
Gaye sakin olabilmek akıldaki dertleri bir kenara koyarak, sakin kalmaya çalışmak akla gelen makûs senaryoları ortadan kaldırmak Zira tasa arttıkça performans düşer, performans düştükçe telaş artar.
Her korkuyla baş edebilmek mümkündür. Dert nedeniyle bedenimizde meydana gelen fizyolojik belirtiler (gerginlik hali, huzursuzluk, panik, süratli nefes alıp verme, terleme, titreme, yorgunluk hissi vb.) dert seviyesi azaltılarak denetim altına alınabilir. Telaşın kaynağıyla ilgili olarak denetim sağlamak ismine bizi neyin korkuttuğunu yani neyin kaygılandırdığını bilmek epeyce değerlidir. Her öğrencinin derdinin nedeni farklı olabilir.
Tasamızı canlı tutan olumsuz niyetlerin bizim kanılarımız olduğu ve şayet istersek onları değiştirebileceğimizi unutmamalıyız. İnsan telaşlı olduğu vakit bildiği her şeyi unuttuğunu, asla hatırlayamayacağını, soruları yapamayacağını ve mühletini yetiştiremeyeceğini düşünür. Halbuki ki bu durum zihnin korkuyla çok fazla meşgul olmasından kaynaklanmaktadır.
İmtihana hayatın bir rutini ve olması gereken bir şey olarak bakmak imtihanı normalleştirmemizi sağlar. İmtihan bir ömür rutini olduğu için de imtihandan evvel rutinimizden farklı halde davranmamamız gerekir. Örneğin imtihan öncesinde kahvaltı rutinimiz ne ise tıpkı halde kahvaltı yapmak değerlidir. Daha evvel yemediğimiz bir yiyecekler rutinimiz değiştirilmemelidir, ya da uyku saatlerimizde değişiklikler yapmamız gereklidir.
Tasa imtihan esnasında önemli formda artış gösterebilir. Burada baş etmenin en faal yolu imtihana hazır olmak ve bunun da farkında olmaktır. Öğrenci imtihan öncesinde korku düzeyinde önemli bir artış gözlemlediği vakit «ben elimden geleni yaptım, şu an imtihana hazırım» diyebilmelidir. O an aklına gelen tüm olumsuz fikirlere dur diyebilmek ve imtihana konsantre olmak kıymetlidir.
Korkunun nedenleri ortasında olan vakit idaresi konusunda da yapılacak şey; öğrencinin imtihan öncesinde vakit tutarak çalışması, en çok oyalandığı hususları belirlemek, zorlandığı dersin hangisi olduğunu bilmesi, soruları okumasını hızlandırıcı teknikler uygulaması gerekir.
İmtihan esnasında etrafa bakmak, diğerlerini gözlemlemek korkunun artmasına sebep olur. Mümkün olduğu kadar öteki insanları görmezden gelmek gerekir. Etrafa bakılma muhtaçlığı duyulduğu vakit boş duvara ya da pencereye bakılmalıdır. Yani bakılan alan nötr olmalıdır ki öğrencinin zihnine gereksiz uyaran girmemiş olsun. İmtihan esnasında tekrar dert yüksek bir düzeye ulaştıysa kalem bırakılmalı, yapılabildiği kadar nefes eğersizleri yapılmalıdır.
Gözler biraz kapalı tutularak bir mühlet sakinleşmesini beklemek gerekmektedir. Tüm bunları öğrenci «zaman kaybediyorum» niyetinden arınarak yapmalıdır.
İmtihan esnasında tekrar korkunun artmasına sebep olan bir öteki durum da öğrencinin kendisine fazla odaklanmasından kaynaklı olarak daima «yapabiliyor muyum, hakikat işaretlemiş miyimdir, bu soruyu kesin yanlış işaretledim» üzere niyetlerle zihnini gereksiz yere doldurmasıdır. Bu kanılarla uğraşılması vakit idaresi konusunda da öğrenciyi ıstıraba düşüreceğinden ötürü zihinden uzaklaştırmak gerekir.
Korkuyu yenebilmenin diğer bir usulü de öğrencinin kendisinden ve ailesinin öğrenciden beklentileri gerçekçi beklentiler olmalıdır.
Her öğrencinin her imtihandan başarılı olması mümkün değildir. İmtihana giren her öğrenci bu durumun farkında olmalıdır. Başarısızlık kelam konusu olduğunda bu sizin bedelinizi ya da sevilecek biri olduğunuzu göstermez, sizin bedelinizin imtihanda göstermiş olduğunuz performansla alakası yoktur.
Yarıştığınız kişi kendinizsiniz. İmtihan müddetini en düzgün halde pahalandırmak sizin elinizde. Yapan düşünün hiçbir telaş belirtisinin sizin performansınızı en yeterli formda kullanabilmenize ve dikkatinizi azaltmasına müsaade vermeyin.
Ailenizin olumsuz telaffuzları sizi rahatsız ediyor kendinize güvenmenize mahzur oluyor ve derdinizin artmasına neden oluyorsa lütfen bunu onlarla açık açık konuşun. Aileleriniz de en az sizin kadar dert duyuyor ve telaşlı davranıyor olabilir. Ancak bu durum sizin performansınızı etkileyen bir şeye dönüşüyorsa bu durumda ailelerin bu bahiste bilgilendirilmesi gerekmektedir.
Tüm bu anlatılanlara karşın imtihan derdinden kurtulamıyorsanız ve bu tasayı hakikat yönetemediğinize inanıyorsanız yalnızca profesyonel bireylere başvurun.
Tasa; kişinin dehşet verici ya da tehdit edici bir duruma karşı vermiş olduğu bedensel ve ruhsal reaksiyonlardır.
Kişi iç dünyadan ya da dış dünyadan gelen bir uyaranla karşılaştığında yaşadığı bedensel, duygusal, zihinsel yansıların tümüne telaş denir. Tasa çok kaygı ve uyarılmışlık halidir.
İMTİHAN TELAŞI NEDİR?
İmtihan öncesinde öğrenilen bilginin imtihan sırasında tesirli bir biçimde kullanılmasına mahzur olan ve muvaffakiyetin düşmesine yol açan ağır tasa olarak tanımlanır. Kimi öğrenciler yaklaşan sınavdaki muvaffakiyet seviyesini genelleyerek, bunu kişiliğinin muvaffakiyet ya da başarısızlığı olarak kıymetlendirebilir. Bu durum değerlendirilme korkusuna ve imtihanın sürecinden çok imtihanın sonucuna odaklanmaya neden olur.
İMTİHANDAN NEDEN KAYGILANIRIZ?
İmtihan korkusu yaşayan öğrencilerin birçoklarının anne babası öbür insanlara nazaran daha telaşlı ve mükemmelliyetçi insanlardır. İmtihan derdinin altında yatan şey; yargılanmak, sevilmemek öbür beşerler tarafından başarısız görülmek, azarlanılmak, bedelsiz hissetmek, maharetsiz olduklarının düşünülmesidir.
İmtihan derdini çok ağır halde yaşayan öğrenciler yalnızca imtihanda göstermiş oldukları muvaffakiyetle var olabildiklerini düşünürler. İmtihandan korkmak aslında tıpkı köpekten korkmaya misal. Korkulan şey köpekten fazla köpeğin bizi ısırmasıdır, imtihan kaygısında da korkulan şey imtihanın sonucunda başarısız olacağımız niyetidir. Beşerler niyetlerini denetim edebilirler ve münasebetiyle imtihanla ilgili niyetlerimizi denetim edebiliriz. Olumsuz niyetler, tasalar beşerler ne der niyetleri özgüven eksikliği, ailenin tavrı kısa periyodik belleğe kayıt edilir bu durum da «ben yapamam» fikrine dönüşür.
Vaktini uygun kullanamama, berbat beslenme, uykusuzluk, yetersiz dinlenme yeni bilgiyi öğrenmeyi engelleyebilir. İmtihan sırasında ise dikkat ve odaklanmayı azaltır hasebiyle bilgi ve potansiyeli kullanmayı pürüzler, yanılgı yapma mümkünlüğünü da artırır
Rastgele bir dersle ilgili yetersiz öğrenme korkuyu arttıran en kıymetli faktörler ortasındadır.
«BİLGİ TELAŞIN PANZEHİRİDİR»
Öğrencinin nasıl çalıştığı, çalışma müddeti kadar kıymetlidir. Yetersiz çalışma, tutarsız ve ilgisiz bahisleri çalışma, ezberlemeye çalışma, müzik dinlerken ya da cümbüş ortasında çalışma, etkisiz çalışma, anlamadan okuma, mevzuyu tam olarak anlamadan hususla ilgili soru çözme, tekrar gözden geçirme için not tutmama, tekrar etmeme… İmtihandan evvelki gece çalışmak, çalışmadan alınan randımanı düşürür. Dikkati derse odaklamayı pürüzler. Öğrenilmesi istenilen bilginin öğrenme müddetini uzatır. Münasebetiyle imtihan üzerindeki denetim azalır ve başarıyı düşürür. Felaket yorumlarını içeren tüm inanç ve kanılardır, bu da kendini çok gözlemeye, unutkanlığa ve dikkatini toplamada, imtihan sorularını okuyup anlamada, fikirlerini organize etmede, soruları cevaplarken anahtar sözleri, hususları hatırlamada zahmete neden olur.
PEK ÇOK ÖĞRENCİ İMTİHAN ÖNCESİ KENDİNİ KORKULU HİSSEDER.
HAFİF BİR DERT SİZİ MOTİVE EDER.
BAŞARIYI ARTIRIR…
GERÇEK DIŞI OLUMSUZ FİKİRLERE KAPILMAYIN…
TELAŞLA BAŞ EDEBİLME YOLLARI
Telaşla baş edebilmenin birinci ve en kıymetli adımı öğrencinin kendine güvenmesidir. Öğrenci yapabileceğine olan inancını asla kaybetmemelidir. Başarısızlıklar da muvaffakiyet üzere hayata dair durumlardır. Başarısız olunacağı üzere bir ihtimalin her vakit olduğunu lakin kişinin bu ihtimali kendine ve yapabileceklerine güvenerek ortadan kaldırabileceğine inancı hiçbir vakit yok olmamalıdır.
Gaye sakin olabilmek akıldaki dertleri bir kenara koyarak, sakin kalmaya çalışmak akla gelen makûs senaryoları ortadan kaldırmak Zira tasa arttıkça performans düşer, performans düştükçe telaş artar.
Her korkuyla baş edebilmek mümkündür. Dert nedeniyle bedenimizde meydana gelen fizyolojik belirtiler (gerginlik hali, huzursuzluk, panik, süratli nefes alıp verme, terleme, titreme, yorgunluk hissi vb.) dert seviyesi azaltılarak denetim altına alınabilir. Telaşın kaynağıyla ilgili olarak denetim sağlamak ismine bizi neyin korkuttuğunu yani neyin kaygılandırdığını bilmek epeyce değerlidir. Her öğrencinin derdinin nedeni farklı olabilir.
Tasamızı canlı tutan olumsuz niyetlerin bizim kanılarımız olduğu ve şayet istersek onları değiştirebileceğimizi unutmamalıyız. İnsan telaşlı olduğu vakit bildiği her şeyi unuttuğunu, asla hatırlayamayacağını, soruları yapamayacağını ve mühletini yetiştiremeyeceğini düşünür. Halbuki ki bu durum zihnin korkuyla çok fazla meşgul olmasından kaynaklanmaktadır.
İmtihana hayatın bir rutini ve olması gereken bir şey olarak bakmak imtihanı normalleştirmemizi sağlar. İmtihan bir ömür rutini olduğu için de imtihandan evvel rutinimizden farklı halde davranmamamız gerekir. Örneğin imtihan öncesinde kahvaltı rutinimiz ne ise tıpkı halde kahvaltı yapmak değerlidir. Daha evvel yemediğimiz bir yiyecekler rutinimiz değiştirilmemelidir, ya da uyku saatlerimizde değişiklikler yapmamız gereklidir.
Tasa imtihan esnasında önemli formda artış gösterebilir. Burada baş etmenin en faal yolu imtihana hazır olmak ve bunun da farkında olmaktır. Öğrenci imtihan öncesinde korku düzeyinde önemli bir artış gözlemlediği vakit «ben elimden geleni yaptım, şu an imtihana hazırım» diyebilmelidir. O an aklına gelen tüm olumsuz fikirlere dur diyebilmek ve imtihana konsantre olmak kıymetlidir.
Korkunun nedenleri ortasında olan vakit idaresi konusunda da yapılacak şey; öğrencinin imtihan öncesinde vakit tutarak çalışması, en çok oyalandığı hususları belirlemek, zorlandığı dersin hangisi olduğunu bilmesi, soruları okumasını hızlandırıcı teknikler uygulaması gerekir.
İmtihan esnasında etrafa bakmak, diğerlerini gözlemlemek korkunun artmasına sebep olur. Mümkün olduğu kadar öteki insanları görmezden gelmek gerekir. Etrafa bakılma muhtaçlığı duyulduğu vakit boş duvara ya da pencereye bakılmalıdır. Yani bakılan alan nötr olmalıdır ki öğrencinin zihnine gereksiz uyaran girmemiş olsun. İmtihan esnasında tekrar dert yüksek bir düzeye ulaştıysa kalem bırakılmalı, yapılabildiği kadar nefes eğersizleri yapılmalıdır.
Gözler biraz kapalı tutularak bir mühlet sakinleşmesini beklemek gerekmektedir. Tüm bunları öğrenci «zaman kaybediyorum» niyetinden arınarak yapmalıdır.
İmtihan esnasında tekrar korkunun artmasına sebep olan bir öteki durum da öğrencinin kendisine fazla odaklanmasından kaynaklı olarak daima «yapabiliyor muyum, hakikat işaretlemiş miyimdir, bu soruyu kesin yanlış işaretledim» üzere niyetlerle zihnini gereksiz yere doldurmasıdır. Bu kanılarla uğraşılması vakit idaresi konusunda da öğrenciyi ıstıraba düşüreceğinden ötürü zihinden uzaklaştırmak gerekir.
Korkuyu yenebilmenin diğer bir usulü de öğrencinin kendisinden ve ailesinin öğrenciden beklentileri gerçekçi beklentiler olmalıdır.
Her öğrencinin her imtihandan başarılı olması mümkün değildir. İmtihana giren her öğrenci bu durumun farkında olmalıdır. Başarısızlık kelam konusu olduğunda bu sizin bedelinizi ya da sevilecek biri olduğunuzu göstermez, sizin bedelinizin imtihanda göstermiş olduğunuz performansla alakası yoktur.
Yarıştığınız kişi kendinizsiniz. İmtihan müddetini en düzgün halde pahalandırmak sizin elinizde. Yapan düşünün hiçbir telaş belirtisinin sizin performansınızı en yeterli formda kullanabilmenize ve dikkatinizi azaltmasına müsaade vermeyin.
Ailenizin olumsuz telaffuzları sizi rahatsız ediyor kendinize güvenmenize mahzur oluyor ve derdinizin artmasına neden oluyorsa lütfen bunu onlarla açık açık konuşun. Aileleriniz de en az sizin kadar dert duyuyor ve telaşlı davranıyor olabilir. Ancak bu durum sizin performansınızı etkileyen bir şeye dönüşüyorsa bu durumda ailelerin bu bahiste bilgilendirilmesi gerekmektedir.
Tüm bu anlatılanlara karşın imtihan derdinden kurtulamıyorsanız ve bu tasayı hakikat yönetemediğinize inanıyorsanız yalnızca profesyonel bireylere başvurun.
