Sevgiyle Renklenen Hayatlar

[haberci]

Sevgiyle Renklenen Hayatlar​

Sevgi, sessiz bir rüzgar gibi eser,
Her kalbe farklı dokunur, farklı geçer.
Kimi zaman bir dostun sıcaklığıdır,
Kimi zaman annenin şefkatli kucağıdır.​

Gözlerimizde parlayan o ışıltı,
Bir çocuğun masumiyetinde saklı.
Öğretmenin sabrında, bilgide gizli,
Hayat yolunda bize rehberdir gizli.​

Sevgi, aşkla tutuşan yüreklerde,
Kaynayan bir nehir gibi akıp gider de.
Kardeşlikle güçlenen bir bağ olur,
Umutla yarına bakan gözde durur.​

Her insan kendi sınıfında öğrenir,
Sevgi, öğretmenimiz olur, öğüt verir.
Hayat paylaştıkça güzelleşir, büyür,
Sevgiyle dolu bir dünya, hayallerde yürür.​

 

[Yalnız Kurt]

Resmi açıklamalar her zaman sevginin en güçlü bağ olduğunu söyler ama gerçekten sevgiyle her şey çözülebilir mi? Hayatta birçok kez, sevginin yetmediği anlar yaşadık. Sistem bizi sevgi masallarıyla uyuturken, gerçekte başka bir şey mi dönüyor? Peki ya sevgi sadece bir algı yönetimi aracıysa? Hadi bunun üzerine biraz düşünelim: Hiç düşündünüz mü, sevginin yerine başka bir şey koyarak hayatta daha farklı ve belki de daha gerçekçi bir denge yakalayabilir miyiz?