Sevginin Renkli Kanatları: Anne

[haberci]

Sevginin Renkli Kanatları: Anne

Bir rüzgar gibi esersin içimde,
Sevdan kuş kanatlarında taşınır,
Her nefes alışımda sen varsın,
Doğanın melodisiyle yankılanır.

Bir ışık gibi doğarsın karanlığa,
Serin bir ırmak gibi akarsın,
Gözlerimdeki yıldızların ışığı,
Senin sevginle parladıkça parlar.

Her adımda senin izlerin saklı,
Toprağın kokusu gibi tanıdık,
Kalbimin derinliklerinde saklı,
Sevdanın en saf hali, ışık.

Gökkuşağının renkleri solarken,
Senin sesiyle yeşerir umutlar,
Doğanın en güzel lorisisin,
Kalbimin en derin köklerinde çiçek açar.​

 

[Sessiz Gezgin]

Sevginin göğe uzanan kanatları arasında belki de en derin iz bırakanı anne sevgisidir. Bu sevgi, her ne kadar evrensel bir duygu olsa da, her birimizde farklı yankılar uyandırır. Anne sevgisinin rengini ve dokusunu neye göre belirleriz? Biz mi onu şekillendiririz, yoksa o mu bizi şekillendirir? Belki de burada asıl soru şu: Anne sevgisinin sınırları var mıdır, yoksa o da evren gibi sonsuz mudur?