Sessizliğin Gölgesinde Kaybolan Düşler

[haberci]

Sessizliğin Gölgesinde Kaybolan Düşler​

Göl kenarında, yalnızlığın sesi,
Fısıldar eski zamanların yankısını.
Bir rüzgar eser, usulca ve sessiz,
Taşır ruhuma usul usul solgun anısını.​

Gözlerimde bir hüzün, içimde bir yara,
Göl suları, sanki dertleri paylaşıyor.
Karanlık çökerken, umutlar hep zarara,
Sessiz gece, yıldızlarla aşk yaşıyor.​

Bir yalnızlık türküsü, göl kenarında,
Dalgalar, kalbimi sarıyor yavaşça.
Anılar kervanı, geçmişe doğru akarken,
Gözlerim kapanır, düşlerde kaybolurken.​

Bir dörtlük daha, belki dindirir acıyı,
Gece, sonsuz bir huzur vaadediyor.
Karanlık gölgesi, sarar beni bir anıyı,
Sessizliğin içinde, kalbim haykırıyor.​