Sessizliğin Beyaz Örtüsü

[haberci]

Sessizliğin Beyaz Örtüsü​

Karlı yolların sessizliğinde, kaybolur zaman,
Bir beyaz örtü serilir, en saf duygulara anbean.
Ay ışığı yansır, binlerce kristal parıltıya,
Ruhuma işleyen o huzur, sessizliğin yankısıyla.​

Her adımda çeker beni içine derin bir sükûnet,
Soğuk değil bu, kalbimi ısıtan bir mevsim kucaklaşması.
Doğanın fısıldadığı ezgilerde, kar taneleri dans eder,
Sonsuzluk gibi görünen yollar, umutla dolu bir bekleyişle.​

Uzaklardan gelen bir rüzgar, anıların dostu,
Fısıldar kulağıma, eskiyen zamanların hikayesini.
O an, karlı yolların sessizliğinde bulurum teselliyi,
Geçmişin izlerini silerken, geleceğe uzanırım sevgiyle.​

Ve bilirim ki, bu beyaz sessizlik, bir armağan,
Her kar tanesi bize, huzurun en saf haliyle gelir.
Karlı yolların sessizliğinde, kaybolur tüm hüzünler,
Kalbimde bir ateş yanar, umutla dolu yeni bir günle.​