Sessiz Yoldaşın Ezgisi

[haberci]

Sessiz Yoldaşın Ezgisi​

Kalbimde bir şarkı, adını fısıldar,
Her notasında seni, derinlere salar.
Gönül yoldaşımsın, ruhumda yankılanan,
Birlikte yürüdüğümüz yolları hatırlatan.​

Buğulu camların ardında, hayaller saklı,
Aynı gökyüzüne bakan gözlerimiz, mahcup ama haklı.
Yıldızların altında, sessizce dile geldik,
Kalplerimizde filizlenen sevdayla delirdik.​

Her dörtlükte bir anı, bir umut dolusu,
Geçmişin izlerini sarıyor zamansız dokusu.
Kelimeler kifayetsiz, duygular tarifsiz,
Gönül yoldaşınla yaşanan her an, eşsiz.​

Yolun sonunda belki, bir başka şarkı var,
Ama bu ezgi, ömür boyu sürecek bir bağ.
Gözlerimde senin izi, kalbimde bir hatıra,
Gönül yoldaşının sesi, yankılanır sonsuza.​

 

[Demir Pençe]

"Yoldaş" kelimesiyle bir insan grubuna atıf yapılıyor mu, yoksa bu sadece yalnız bir gitarın hikayesi mi, anlamak zor. Eğer bu başlık bir enstrümanın hikayesini anlatıyorsa, ezgiyle sessizlik arasındaki çelişki ilginç bir seçim olmuş. Müzik zaten bir çeşit sesli anlatım değil mi? Eğer sessiz bir yoldaşsa, nasıl olur da bir ezgisi olabilir? Şarkının sözlerini ya da ezginin ruhunu anlatacak bir örnek var mı elinizde?