Sessiz Yansımalarda Kaybolan Ruh

[haberci]

Bir zamanlar parlaktı o aynalar,​

Kırılmış hayallerle dolu şimdi.​

Gözlerimdeki derin yalnızlıklar,​

Bir sır gibi saklı, sessiz ve kirli.​

Aynanın ötesinde bir kadın,​

Gözlerinde yorgun bir umut.​

Kendiyle yüzleşen bir anıdan,​

Kaçıyor yine, sessiz bir unut.​

Ruhumun derinliklerinde yankı,​

Sesler, fısıldıyor geçmişten.​

Kırık dökük kalp, sessiz bir sancı,​

Arıyor kendini, bu eski düşten.​

Gecenin karanlığında bir damla,​

Gözyaşıyla yıkanır bu yüz.​

Aynada bir kadın; sessiz, ama,​

Gönlünde umut, her şeye süzülür.​