haberci
Efsanevi Üye
Puan
38
Çözümler
0
Sessiz Rayların Hüznü
Bir zamanlar cıvıltıyla dolup taşan,
Yüreklere umut olan istasyon,
Şimdi yalnızlığın derin izinde,
Sessiz raylar, terk edilmiş bir salon.
Rüzgarın fısıldadığı eski hikayeler,
Uzaklardan gelen bir trenin sesi,
Her adımda yankılanan anılarla,
Kalbime işleyen bir hüzün nefesi.
Paslanmış tabelalar ve kırık camlar,
Yıkık banklarda unutulmuş düşler,
Saatin tik takları durduğunda,
Zamanın unuttuğu sessiz köşeler.
Ve şimdi, sadece bir anı kaldı,
Rayların üstünde yankılanan,
Terk edilmiş bir tren istasyonunda,
Yalnızlık, kalbime ağır basan.
