Sessiz Kahramanın Gölgesinde

[haberci]

O sabahın ilk ışıklarında,
Fısıldayan rüzgarın sesiyle,
Ben bilmezken ardımda duran,
Babamın sessiz destekleriyle...​

Her adımımda bir gölge gibi,
Omzuma dokunan bir el,
Görünmez bir kalkan misali,
Babamın sessiz destekleriyle...​

Yolum dik ve karanlık olsa da,
Önümde bir ışık belirir hep,
Gözlerim görmezken bile beni,
Babamın sessiz destekleriyle...​

İşte bu yüzden hiç korkmadım,
Düşsem de kalkmayı bildim,
Kalbimde hissettiğim o güç,
Babamın sessiz destekleriyle...​