Sessiz Bir Gülün Fısıltıları

[haberci]

Sessiz bir akşamın koynunda,
Bir gül, yapraklarını rüzgara açtı.
Hüzünlü bir şarkı mırıldandı,
Gözyaşlarıyla toprağa karıştı.​

Kırılmış dikenleriyle suskun,
Sevdanın narin hatırasıydı.
Her bir yaprakta ayrı bir duygu,
Kalbin en derin yarasıydı.​

Zaman denilen ince perde,
Solmuş renklerde saklı umutlar.
Tek bir gülün hikayesi,
Sessizce atan kalp atışları kadar.​

Ve gün doğarken ufuklara,
Yeni bir başlangıç fısıldar.
Unutma der, o eski sözü,
Sevgi hiç solmayan bir bahardır.​