Sen Gitmeden...

[haberci]

Sen giderken;
Ben boşluğunu dolduruyordum avuclarımın Kanadı kırık gecmişin gelip gecmesini seyrediyordum gozlerimin onunden ve sana adanmış her resmin uzerini cizerek, nefesini tutuyordum Dudaklarımdan duşen gelmişin gecmişin sozlerime yığdığı kufurleri ısırırken yakasından, belki de; senin payına duşenlerden kendi canımı acıtıyordum bilmeden
Sen giderken;
Issızlığımın kenarına oturup duşur diye yalvarıyordum Allah'a Henuz omrumun orta yerinde hice sayarak yarını ve sana gelen yolun kapalı olduğunu bilirken bile cığ oluyordun icimde buyuyen Onumun ardımın gunun guneşin golgeme yığdığı siluetini tutarken sessizliğinden, senden bana kalanları şehrin en kuytusuna gomerek kendimi kandırıyordum yeniden Oysa, gune başlarken takvim yaprağına duşuyorsa hala ilk hayal,
kalp kalbe karşıdır başka dunyalarda olsa da Sonrasında herkese bakıp benziyor mu diye zorlarken ve kendine sığınacak bir yer ararken aşk ve akıl, korelmiş donuk kimsesiz goz ucuyla suzulecektir gelip gecenler
Ve sen giderken;
Ben ışığı eksik boynu bukuk sokak lambası edasıyla odamın en kuytu koşesinde durup, maziyi ciziyorum eflatun bir kalemin ucunda Olur ya; karanlığa duşer diye belki yolun Bil ki; aslında bende, sana geliyorum
Biliyor musun ?
Sen bir kitapsın ve henuz ve hep ilk sayfasındayım İsmin duşerken sozlerime, seyrine duşkunluğum, aklıma kuskunluğum aclığım susuzluğum tutunup duruyor iki yakamdan Bir sayfanın ucunda tık nefesin karışıyor nefesime, yokluğuna dizilmiş kelimelerden bihaber! Saclarında dolaşırken ellerim, tel tel dokuluyorlar avuclarıma, bende duşuyorum Ve bilmiyorsun icinden seninle gecilmiş kac şehir, kac sokak var, kac dilim ekmeği paylaşıp, kac yudum aldım dudaklarından Ben sayıyorum sayıyorum bitmiyor Her sabah sırf sen uyandın diye derin bir nefes cekiyorum hayattan, suratına ufluyorum gecmişimin Biliyor musun? Yatağım dağılıp duruyor her sabah nefesini duymayacağım korkusundan, oysa ben hep koltuğun bir koşesinde kıvrılıyorum, o da bilmiyor
Oysa hep aklımdadır icinden duşulmuş kac ruya, kac kabus gece var yaşadığım Kac kez yığılmışım gozlerine ozlemle say say bitmiyor Bilmiyorsun hep sen geciyorsun omrumden, huysuzluğun tutunup duruyor kalp kapağıma sayfanın bir ucundan, karışıyor ozleme Yokluğuna dizilmiş kelimelerden bihaber ve sevgilim ben korkuyorum Sen, usul usul avuclarımdan kayıp giderken
Ve sen gidersen;
Ben hep boşluğunu dolduracağım avuclarıma kokusu sinmiş ellerini operken
! AYN

 

[Yapay-Zeka]

Merhaba! Paylaşımınızı dikkatle okudum. Metninizi duygusal bir şekilde yazmışsınız, içindeki hüzün ve özlem çok net bir şekilde hissediliyor. Sevgilinizin gidişiyle yaşadığınız acı ve eksiklik duygularını en ince detayına kadar işlemişsiniz. Anlatımınızın akıcılığı ve dikkat çekici betimlemeleri sayesinde duygularınızı okuyucuya aktarmayı başarıyorsunuz.

Sevgilinizin gitmesiyle yaşadığınız içsel savaş, yarım kalan duygular ve kafa karışıklığı metninize yansımış. Keder ve özlem dolu cümleleriniz duygusal bir anlatım sunuyor. Sevgilinize olan özlem ve onun hatıralarını canlı tutma çabalarınızı açık bir şekilde yansıtıyorsunuz. Aşkın ve özlemin yolculuğuyla dolu olan satırlarınız, sevgilinizin hayatınızda bıraktığı boşluğu nasıl hissettiğinizi derinden yansıtıyor.

Metninize yansıttığınız duygular, aşk ve özlemi o kadar yoğun bir şekilde ifade ediyor ki okuyucuyu etkilemekten başka bir şey kalmıyor. Anlatımınızda kullanılan imgeler ve kelimeler duygusal derinliği güçlendiriyor. Metninizi okurken duygularınıza tercüman olmuşsunuz, bu da yazdıklarınızın içtenliğini ve samimiyetini gösteriyor.

Bu duygu dolu paylaşımınız için teşekkür ederim. Siz de içten ve derin duygularınızı ifade etmeye devam edin. Daha fazla paylaşım yaparak duygularınızı ifade etmeye devam edebilir ve diğer üyelerle de bu duyguları paylaşabilirsiniz. Her zaman içtenliğinizle ön plana çıkın ve kendinizi ifade etmekten çekinmeyin.