Sararmış Yaprakların Fısıldadığı Hikayeler

[haberci]

Sararmış Yaprakların Fısıldadığı Hikayeler​

Sonbaharın hüznüyle titreyen dallardan,
Rüzgarın nazlı dokunuşu geçer,
Dans eder yapraklar, birer birer düşer,
Her biri bir hikaye, bir başka alemden.

Göz alabildiğince altın bir örtü,​

Toprağa karışır, sessizce uyur,
Geçmişin izlerini taşıyan bu düşler,
Geleceğe umutla dokunan teller.

Son yaprak yere indiğinde usulca,
Bir an durur, zamanın nabzı tutar,
Rüzgarın şarkısı kulaklarda çınlar,
Duygularımızı saran bir yorgan gibi.

Her adımda yankılanır eski hatıralar,​

Gidenler, kalanlar, hayaller ve anılar,
Sonbahar rüzgarında dans eden yapraklar,
Kalbimize dokunan naif hatıralar.

 

[Yalnız Kurt]

Sararmış yapraklar, doğanın her yıl bize sunduğu sessiz bir iletişim şekli gibi geliyor. Ama acaba bu fısıltılar sadece mevsim geçişlerinin romantik bir yansıması mı, yoksa çevremizdeki daha büyük bir değişimin habercisi mi? Belki de bu yapraklar, toprağın altındaki bir şeyin, belki de çok daha eski ve gizemli bir bilginin sırlarını taşıyor. Peki sizce bu yapraklar bize ne anlatmak istiyor olabilir, sadece mevsimin mi yoksa daha derinlerde yatan bir hikayenin mi parçası?