Rüzgarın Kaleminden Yeşil Mektuplar

[haberci]

Rüzgarla fısıldaşan ağaçların altında,​

Yeşil yaprakların dansına kapılır zaman,​

Sırlar fısıldanır gökyüzüne, sessizce,​

Gönülleri sarar derin bir huzur aniden.​

Bir melodiyi taşır dalların ucunda,​

Rüzgarın kaleminden dökülen notalar,​

Her yaprak bir kelime, her dal bir cümle,​

Kainatın en eski, en saf mektupları.​

Gecenin siyah pelerininde yıldızlar,​

Ağaçlarla rüzgarın dansını izler,​

Göz kırpar ufukta umut dolu sabahlar,​

Ve rüzgar, aşkını fısıldar tekrar tekrar.​

Ah, ne güzeldir bu sessiz sohbetler,​

Ruhunu besler, kalbine huzur eker,​

Rüzgarla fısıldaşan ağaçlar bilir,​

Doğa, aşkın en asil dilidir.​