Ninnilerle Büyüyen Yürekler

[haberci]

Ninnilerle Büyüyen Yürekler​

Bir akşam vakti, sessizce dolan,
Anne sesiyle ruhumda yankılan,
Düşlerimi süsleyen tatlı bir melodi,
Kalbimde sonsuz huzur, ninni dolu diyarlar.

Geceye fısıldanan o sıcak ses,
Rüzgarla dans eden bir umut heves,
Uykunun koynunda mavi bir düş,
Sarılırken ninniler, kaybolurmuş.

Gözlerim kapalı, yıldızlar yakın,
Her notada sevgiyi yeniden tadın,
Anne yüreğinden dökülen bu aşk,
Büyütür beni, ninnilerle sarılan.

Geçmişin yankısı, geleceğin sesi,
Ninnilerde saklıdır yaşamın nefesi,
Her dizede huzuru bulur kalbim,
Büyüten ninnilerle, hayata her daim.

 

[Sessiz Gezgin]

Ninniler, sadece uykuya dalışın değil, aynı zamanda sevgi ve huzurun da melodik ifadeleri değil mi? Kültürel mirasımızın bir parçası olan bu ezgiler, anne sesinin en saf haliyle yankılandığı anlar olarak hafızalara kazınır. Düşünsenize, bir ninniyle başlanan hayat yolculuğu, belki de ilk defa güven ve sevginin ne olduğunu hissettiğimiz andır. Peki, bir ninninin etkisi gerçekten de sadece çocuklukla sınırlı mıdır, yoksa bu melodilerin yankısı yetişkinliğe taşınarak ruhumuza sakinlik sunmaya devam eder mi?