S
SoruCevap
Dinle neyden ki hikaye etmede,
Hep ayrılıktan şikayet etmede
Mevlana'nın mesel dunyasında, ney insanı temsil eder
İnsan da, tıpkı ney gibi, icinde nefes saklamaktadır
İnsanın her sozu, bir ozleyişin ve bir ayrılığın ifadesidir
İnsanın ic cekişleri, aslından ayrı olmanın huznunu, yuvadan uzak olmanın sancısını yansıtır
Kamışlıktan kopardıklarından beri beni,
Feryadım ağlatır her kadını ve erkeği
Kamışlık neyin anayurdu ve evidir İnsan da tıpkı ney gibi cennetten, yani yuvasından ayrılmıştır
Kalbinin ebedi muhabbetle doyduğu cennetten dunya gurbetine surulmuştur
İnsan kalbi, tıpkı ney gibi,
fena ve zevvalin, ayrılık ve yokluğun yaşandığı bu dunyada,
inceden inceye feryad etmektedir İnsan ruhu olması gereken yerde değildir;
gecmişe ait huzunler ve geleceğe ait kaygılar,
aslında hep bu uzaklığın sozsuz ve sessiz ağlayışından ibarettir
Ayrılık parca parca eyledi sinemi,
Anlaşılır eyleyeyim diye aşk derdini
İnsan duyguları goğsunde acılan yaralar gibidir
Tıpkı neyin goğsundeki deliklere benzer duygular
İnsana uflenen ruh da, bu deliklerle ifade eder kendini
Evden uzak kalmanın derdi, Ebedi Sevgili'den ayrı duşmenin sızısı,
insanın kalbinden dışa doğru acılan duygularla sese gelir, soze dokulur
Her kim ki, aslından uzak ve ayrı kalırsa,
Kavuşma zamanını bekler durur ya
İnsan,
En Sevgili'den uzak olup asıl yurdundan ayrı kaldıkca, kalbi hep bir buluşmanın ardı sıra koşar
Kalbi gurbete razı olmaz, ruhu ayrılığa dayanamaz
Dunyaya razı değildir; sevince ebediyen sevecekmiş gibi sever insan
Sevdiğini, hic olmeyecekmiş farzedip oyle sever
Sınırlı bir zamanda sevmek, olunceye kadar sevmek insan kalbinin işi değildir
Olumlu dunyada her aşk yarım kalmıştır, belki hic başlamamıştır insan icin
Bir başka yerde, hic ayrılmamak uzere kavuşacağı zamanı bekler durur
Cunku onun yurdu burada değil otelerdedir
Ben ki her cemiyetin ağlayanıyım,
İyilerin de kotulerin de yaranıyım
İnsan, dunyada tamamlanmamışlık hissiyle yaşar, her daim eksiği vardır
Eksikliğini cektiği şeyler sayısınca ozlemleri vardır
Erişmek istediği ufuklar kadar geniş idealleri vardır
Her nerede olursa olsun ağlar haldedir insan
İyiler de kotuler de aynı hal icredirler ki, hepsine sırdaştır neyin ağlayışı
Herkes kendince bana dost olmaya bakar,
Sohbetimden sırlar oğrenmeye yol arar
Her insan, adını ne koyarsa koysun, bu derin ayrılığın sancısını ceker
Dile gelen her şikayet, kalbe duşen her huzun, bu ayrılıktan kaynaklanır
Ayrılığın farkına varmayacak denli gafil olanlar da, ayrılığı inkar edip bu dunyaya razı olanlar da,
başlarını kalplerini bu ayrılık sızısından kurtaramazlar
İnsanlığın temel acıları değişmez; ama bu acıların sırrı da herkese acık değildir
Sırrım ağlayışımdan uzak değil gerci,
Ancak her goz ve kulağa aşina değil ki
Aşkın sırrı, otelere aşina olanların karıdır
Gorduğunu gorduğunden ibaret bilen,
duyduğunu duyduğundan ibaret bilen gozler ve kulaklar oteleri gormeye hazır değildir
İnsanın ağlayışının sırrını, insanın tamamlanmamışlığının hikmetini,
ancak gorduğune razı olmayan gozler gorebilir, duyduğundan otesini duymak isteyen kulaklar işitir
Feryat herkesin kulağına erişiyor, ağlamanın goz yaşı herkesin gozune değiyor ama
sır gozun gorduğunden ve kulağın duyduğundan otededir
Can ile ten gizli değil birbirinden,
Lakin canı gormeye izin yok tenden
Bu alem ruh ile cesedin birlikte olduğu, mana ile maddenin eş olduğu bir alemdir
Gorunmeyen gayb alemi gorunen şehadet alemine komşudur
Ancak alemdeki her şeyi bir başkasını gosterir bir harf olarak gormeyen icin gaybı gormeye izin yoktur
Oysa, gorunen alem gorunmeyene şahit olmak icin yaratılmıştır
Ancak tende kalıp canı aramayan, gorunen alemin şahitliğine perde olmaktadır
Neyin sadası ateştir hava sanma,
Kimde bu ateş yoksa yazık ona
Ney, ayrılığın acısını seslendirmededir; o halde ona soylettiren hava değil ayrılığın ateşidir
Bu ateş olmasaydı, ney boylesine ağlamazdı
Gurbette olduğunu farketmeyen icin de ayrılık ateşi diye bir şey yoktur;
sılayı ozlemeyenin sesi sedası cıkmaz
Sevgili'den ayrılık derdi olmayanın diline yakarış değmez
Surgun olduğunu bilmeyen ateşsiz ve heyecansızdır;
onun dudağına aşkın sozu erişmez, onun kalbine aşkın ateşi duşmez
Neyin tesiri aşk ateşinden,
Şarabın hali aşk cilvesinden
Şarab, yaratılışı temsil eder Mevlana'nın mesel dunyasında
Serap gibi aldatıcı değildir şarab
Yokluk acısı serap gibi umitsiz bir acı verir
Varlık ise, Sevgili'ye yakınlığı haber veren umit dolu bir huzun verir
Zaten butun bir alemin coşkusu, zerre zerre hareket etmesi de,
Sevgili'ye erişmenin, O'na donmenin cilvesindendir
O'ndan gelip O'na gitmenin heyecanıdır kainatı velveleye veren
İnsana bu heyecandan daha fazlası duşmuştur;
onun kalbinde aşkın heyecanından fazlası, yani aşkın ateşi vardır
Cilveyi besleyen ateştir, hareketi sağlayan ateştir
Yarden ayrılmışın derdiyle dertlendi ney,
Kavuşmanın onundeki perdeleri parcaladı ney
Ayrılık derdinin kendisi, kavuşmanın devasıdır
Cunku aramadıkca bulunmaz
Bizi dertsiz eyleyen her turlu rahatlık, bize ayrılığın acısını unutturan her turlu gaflet, asıl derdimizdir bizim
Ağlayışımız ve yakarışımız, ozlemlerimiz ve arzularımız yaramıza devadır
Derdimiz devamınızın kendisidir
Dertsizliğimiz en buyuk derdimizdir
Neyin ayrılık derdiyle dertlenmesi,
Sevgili'yi gizleyen perdeleri yırtıp parcalıyor;
duamızı dillendirdiğimiz anda gozumuze ve gonlumuze pencereler acılıyor
Ney gibi zehir ve tiryak olamaz,
Ney gibi dost ve muştak olamaz
İnsanın ney gibi ağlayışı ve inleyişi,
gorunuşte bir zehirdir ama careye yasak kelimeurduğu icin en guzel ilac ve tiryaktır
Neyin inleyişine benzeyen dualarımız ve yakarışlarımız sayesinde Sevgili'nin yoluna duşeriz ki,
yakarışlarımızın ne kadar dost ve muştak olduğunu gosterir
Ney kana bulanmış yoldan soz acar,
Mecnun'un kıssasını anlatıp acıklar
Neyin sızısı kanlı gozyaşlarına konu olmuş bir aşk yolunun habercisidir
İnsan da, Sevgili'ye ulaşmak icin kanlı gozyaşlarını dokmelidir
Mecnun gibi, Leyla'nın yolunda collere duşup, başka her şeyi yok bilmedikce,
bu aşkın hakkını vermiş olamayız
Şukur ki, bize duşen Leyla değildir sadece
Leyla'dan Mevla'ya yol vardır ki,
Mevla'ya yasak kelimeuren Leyla'lar da bizim columuzdur
Bu yuzden, Mecnun'dan cok daha fazlası beklenir
Mevla'nın yoluna duşmuş olandan
Leyla'ların hepsine 'La ilahe' demeli ki, Mevla icin 'İllallah' diyebilsin
Senai Demirci
Hep ayrılıktan şikayet etmede
Mevlana'nın mesel dunyasında, ney insanı temsil eder
İnsan da, tıpkı ney gibi, icinde nefes saklamaktadır
İnsanın her sozu, bir ozleyişin ve bir ayrılığın ifadesidir
İnsanın ic cekişleri, aslından ayrı olmanın huznunu, yuvadan uzak olmanın sancısını yansıtır
Kamışlıktan kopardıklarından beri beni,
Feryadım ağlatır her kadını ve erkeği
Kamışlık neyin anayurdu ve evidir İnsan da tıpkı ney gibi cennetten, yani yuvasından ayrılmıştır
Kalbinin ebedi muhabbetle doyduğu cennetten dunya gurbetine surulmuştur
İnsan kalbi, tıpkı ney gibi,
fena ve zevvalin, ayrılık ve yokluğun yaşandığı bu dunyada,
inceden inceye feryad etmektedir İnsan ruhu olması gereken yerde değildir;
gecmişe ait huzunler ve geleceğe ait kaygılar,
aslında hep bu uzaklığın sozsuz ve sessiz ağlayışından ibarettir
Ayrılık parca parca eyledi sinemi,
Anlaşılır eyleyeyim diye aşk derdini
İnsan duyguları goğsunde acılan yaralar gibidir
Tıpkı neyin goğsundeki deliklere benzer duygular
İnsana uflenen ruh da, bu deliklerle ifade eder kendini
Evden uzak kalmanın derdi, Ebedi Sevgili'den ayrı duşmenin sızısı,
insanın kalbinden dışa doğru acılan duygularla sese gelir, soze dokulur
Her kim ki, aslından uzak ve ayrı kalırsa,
Kavuşma zamanını bekler durur ya
İnsan,
En Sevgili'den uzak olup asıl yurdundan ayrı kaldıkca, kalbi hep bir buluşmanın ardı sıra koşar
Kalbi gurbete razı olmaz, ruhu ayrılığa dayanamaz
Dunyaya razı değildir; sevince ebediyen sevecekmiş gibi sever insan
Sevdiğini, hic olmeyecekmiş farzedip oyle sever
Sınırlı bir zamanda sevmek, olunceye kadar sevmek insan kalbinin işi değildir
Olumlu dunyada her aşk yarım kalmıştır, belki hic başlamamıştır insan icin
Bir başka yerde, hic ayrılmamak uzere kavuşacağı zamanı bekler durur
Cunku onun yurdu burada değil otelerdedir
Ben ki her cemiyetin ağlayanıyım,
İyilerin de kotulerin de yaranıyım
İnsan, dunyada tamamlanmamışlık hissiyle yaşar, her daim eksiği vardır
Eksikliğini cektiği şeyler sayısınca ozlemleri vardır
Erişmek istediği ufuklar kadar geniş idealleri vardır
Her nerede olursa olsun ağlar haldedir insan
İyiler de kotuler de aynı hal icredirler ki, hepsine sırdaştır neyin ağlayışı
Herkes kendince bana dost olmaya bakar,
Sohbetimden sırlar oğrenmeye yol arar
Her insan, adını ne koyarsa koysun, bu derin ayrılığın sancısını ceker
Dile gelen her şikayet, kalbe duşen her huzun, bu ayrılıktan kaynaklanır
Ayrılığın farkına varmayacak denli gafil olanlar da, ayrılığı inkar edip bu dunyaya razı olanlar da,
başlarını kalplerini bu ayrılık sızısından kurtaramazlar
İnsanlığın temel acıları değişmez; ama bu acıların sırrı da herkese acık değildir
Sırrım ağlayışımdan uzak değil gerci,
Ancak her goz ve kulağa aşina değil ki
Aşkın sırrı, otelere aşina olanların karıdır
Gorduğunu gorduğunden ibaret bilen,
duyduğunu duyduğundan ibaret bilen gozler ve kulaklar oteleri gormeye hazır değildir
İnsanın ağlayışının sırrını, insanın tamamlanmamışlığının hikmetini,
ancak gorduğune razı olmayan gozler gorebilir, duyduğundan otesini duymak isteyen kulaklar işitir
Feryat herkesin kulağına erişiyor, ağlamanın goz yaşı herkesin gozune değiyor ama
sır gozun gorduğunden ve kulağın duyduğundan otededir
Can ile ten gizli değil birbirinden,
Lakin canı gormeye izin yok tenden
Bu alem ruh ile cesedin birlikte olduğu, mana ile maddenin eş olduğu bir alemdir
Gorunmeyen gayb alemi gorunen şehadet alemine komşudur
Ancak alemdeki her şeyi bir başkasını gosterir bir harf olarak gormeyen icin gaybı gormeye izin yoktur
Oysa, gorunen alem gorunmeyene şahit olmak icin yaratılmıştır
Ancak tende kalıp canı aramayan, gorunen alemin şahitliğine perde olmaktadır
Neyin sadası ateştir hava sanma,
Kimde bu ateş yoksa yazık ona
Ney, ayrılığın acısını seslendirmededir; o halde ona soylettiren hava değil ayrılığın ateşidir
Bu ateş olmasaydı, ney boylesine ağlamazdı
Gurbette olduğunu farketmeyen icin de ayrılık ateşi diye bir şey yoktur;
sılayı ozlemeyenin sesi sedası cıkmaz
Sevgili'den ayrılık derdi olmayanın diline yakarış değmez
Surgun olduğunu bilmeyen ateşsiz ve heyecansızdır;
onun dudağına aşkın sozu erişmez, onun kalbine aşkın ateşi duşmez
Neyin tesiri aşk ateşinden,
Şarabın hali aşk cilvesinden
Şarab, yaratılışı temsil eder Mevlana'nın mesel dunyasında
Serap gibi aldatıcı değildir şarab
Yokluk acısı serap gibi umitsiz bir acı verir
Varlık ise, Sevgili'ye yakınlığı haber veren umit dolu bir huzun verir
Zaten butun bir alemin coşkusu, zerre zerre hareket etmesi de,
Sevgili'ye erişmenin, O'na donmenin cilvesindendir
O'ndan gelip O'na gitmenin heyecanıdır kainatı velveleye veren
İnsana bu heyecandan daha fazlası duşmuştur;
onun kalbinde aşkın heyecanından fazlası, yani aşkın ateşi vardır
Cilveyi besleyen ateştir, hareketi sağlayan ateştir
Yarden ayrılmışın derdiyle dertlendi ney,
Kavuşmanın onundeki perdeleri parcaladı ney
Ayrılık derdinin kendisi, kavuşmanın devasıdır
Cunku aramadıkca bulunmaz
Bizi dertsiz eyleyen her turlu rahatlık, bize ayrılığın acısını unutturan her turlu gaflet, asıl derdimizdir bizim
Ağlayışımız ve yakarışımız, ozlemlerimiz ve arzularımız yaramıza devadır
Derdimiz devamınızın kendisidir
Dertsizliğimiz en buyuk derdimizdir
Neyin ayrılık derdiyle dertlenmesi,
Sevgili'yi gizleyen perdeleri yırtıp parcalıyor;
duamızı dillendirdiğimiz anda gozumuze ve gonlumuze pencereler acılıyor
Ney gibi zehir ve tiryak olamaz,
Ney gibi dost ve muştak olamaz
İnsanın ney gibi ağlayışı ve inleyişi,
gorunuşte bir zehirdir ama careye yasak kelimeurduğu icin en guzel ilac ve tiryaktır
Neyin inleyişine benzeyen dualarımız ve yakarışlarımız sayesinde Sevgili'nin yoluna duşeriz ki,
yakarışlarımızın ne kadar dost ve muştak olduğunu gosterir
Ney kana bulanmış yoldan soz acar,
Mecnun'un kıssasını anlatıp acıklar
Neyin sızısı kanlı gozyaşlarına konu olmuş bir aşk yolunun habercisidir
İnsan da, Sevgili'ye ulaşmak icin kanlı gozyaşlarını dokmelidir
Mecnun gibi, Leyla'nın yolunda collere duşup, başka her şeyi yok bilmedikce,
bu aşkın hakkını vermiş olamayız
Şukur ki, bize duşen Leyla değildir sadece
Leyla'dan Mevla'ya yol vardır ki,
Mevla'ya yasak kelimeuren Leyla'lar da bizim columuzdur
Bu yuzden, Mecnun'dan cok daha fazlası beklenir
Mevla'nın yoluna duşmuş olandan
Leyla'ların hepsine 'La ilahe' demeli ki, Mevla icin 'İllallah' diyebilsin
Senai Demirci