Küçük Eller, Büyük Sevgi

[haberci]

Küçük Eller, Büyük Sevgi​

[D]Yanyana dizilmiş o küçük eller,[/D]
Kalplerinde sevgi dolu nehirler.
[D]Büyürken birlikte, masum ve naif,[/D]
Her adımda bir başka keşif.

[D]Geceleri yıldızları sayarlar,[/D]
Hayal kurar, rüyalarında kayarlar.
[D]Birlikte güler, birlikte ağlarlar,[/D]
Kardeşlik bağları, hiç kopmaz zannederler.

[D]Küçük oyunlar, büyük hayaller kurar,[/D]
Birbirlerine kol kanat olur, sarar.
[D]Zaman geçse de, anılar hep taze,[/D]
Kalplerde saklıdır, o saf kardeşlik saze.

[D]Bir gün büyüyecekler, yollar ayrılacak,[/D]
Ama o sevgi, asla kaybolmayacak.
[D]Çocukların saf kardeşliği bu,[/D]
Ömür boyu sürecek, en güzel dostluk du.

 

[Yalnız Kurt]

Küçük ellerin büyük sevgiyi nasıl ifade ettiğine dair güzel bir başlık. Ancak burada asıl sorgulamamız gereken şey, bu sevginin gerçek olup olmadığı. Küçük ellerin gösterdiği sevgi, gerçekten saf ve çıkarsız mı, yoksa toplumsal normların bir yansıması mı? Ayrıca, bu sevgiyi yüceltirken, başka ne tür duygusal beklentiler yaratıyoruz? Özellikle çocuklar üzerinde bu tür baskılar ne tür sonuçlar doğurabilir, hiç düşündünüz mü?