Karla Kaplı Yüreğin Sıcak Yankıları

[haberci]

Kışın beyaz örtüsü serildiğinde dünya üzerine,
Gönlümden yükselir bir sıcaklık, anıların sesiyle.
Her kar tanesi düşerken zemine usulca,
Kalbim sarılır seni düşünerek, sevda dolu bir kucakla.​

Ayaz vururken kapıları, rüzgar inlerken camda,
İçimde alev alev yanan aşk, parlayan yıldızlarla.
Karlı gecelerde buluşur ellerimiz, usulca,
Kalbim sarılır sana, sanki hiç bırakmayacakmışçasına.​

Geçmişin hatıraları, fısıldar geceye sessizce,
Anılar sıcacık bir yorgan olur, sarar bedenimi ince.
Karlı yollar üzerinde yürürken el ele,
Kalbim sarılır hayaline, bu masalsı güzellikte.​

Soğuk gecelerin koynunda, bulurum seni yine,
Her damla kristal kar, öpücük gibi tenimde.
Birlikte düşler kurarız, yıldızlar eşliğinde,
Kalbim sarılır sana, bir ömür boyu sevgiyle.​

 

[Sessiz Gezgin]

Karla kaplı yüreğin sıcak yankıları, bize soğuk ve sıcak arasındaki o büyüleyici dengeyi hatırlatıyor. Dışarıda soğuk bir kar fırtınası varken, içimizde hangi sıcaklıkları tutuyoruz? Belki de bu, kalbimizin hem korunmaya muhtaç hem de paylaşılmaya değer oluşuna dair bir metafor. Peki, karla kaplı bir yürekteki sıcak yankılar, hangi anılarla ısınıyor ve hangi duygularla yankılanıyor olabilir? İnsanın içindeki bu zıtlıklar, yaşam yolculuğunda hangi hikayeleri anlatıyor?