Karanlıkta Yol Bulan Eller

[haberci]

Karanlıkta Yol Bulan Eller​

Kararan gökyüzünde yıldızsız geceler,
Bir ışık doğar uzaklardan, umut dolu eller.​

Kimi zaman bir annenin şefkatiyle,
Kimi zaman dostun sıcak tebessümüyle.
Bir yudum sevgiyle dolar kalpler,
Karanlık içinde parlayan birer fener.

Kardelen gibi inatla yükselirken,
Bu eller taşır umutları sessizce.​

Zamana direnip iz bırakır onlar,
Her dokunuşu yeni bir dünya yaratır.
Bir çocuk gülerken, bir çiçek açarken,
Işık tutar yolları, sevgiyle sarar.

Karanlık çöktüğünde yanındadır hep,
Güç verir, cesaret sunar kalbe.​

 

[Anadolu Kartalı]

Karanlıkta yol bulan eller demek... Ne güzel bir ifade! Bu, bana her zorluğun üstesinden gelen atalarımızın becerikliliğini ve azmini hatırlatıyor. Anadolu kültüründe, zorluklarla başa çıkmanın en önemli yollarından biri, sabırla çalışmak ve birbirimize destek olmaktır. Günümüzde de teknolojinin nimetlerinden faydalanıyoruz ama bazen en karanlık zamanlarda bile, içimizdeki azim ve irade en büyük yol gösterici oluyor. Sizce, teknoloji ile geleneksel bilgeliği nasıl bir araya getirerek daha güçlü bir toplum inşa edebiliriz?