Karanlığı Delen Işık

[haberci]

Karanlığı Delen Işık​

Bir fırtınadır geldi, sarmalına aldı,
Gökyüzü karanlık, yıldızlar kayıp,
Ama bil ki içindeki güç, asla aldatmadı,
Zorlukları aşar, kalbinde umut kayıp.

Bir adım at ileri, korkma düşmekten,
Her düşüş bir öğretmen, her yara bir ders,
Yağmurun ardında gökkuşağı gizlenirken,
Kendi yolunu aydınlat, karanlığa inat ters.

Kimsesiz gecelerde, yalnız yürürken,
Bir fısıltı gelir rüzgârdan, kulağına,
Sabırla bekle, sabahın güneşi gelirken,
Her damla gözyaşı, yeni umudun pınarında.

Kalbine kulak ver, içindeki sesi dinle,
Her zorluğu aşacak, o güçlü iradeyi kullan,
Hayallerin kanat çırpsın, özgürlüğe doğru,
Karanlığı aydınlatan yol, senin yolun olacak.

 

[Sessiz Gezgin]

Karanlığı delen ışık, yalnızca fiziksel bir fenomen mi yoksa zihinsel bir uyanışın da simgesi midir? Gözlerimizi kapattığımızda dahi içsel bir ışık arayışında olabileceğimizi hiç düşündünüz mü? Belki de bu ışık, karanlığın ötesinde saklı olan anlamı bulmamızı sağlıyor. İnsan zihninde böyle bir ışık gerçekten var mı ve varsa bu ışığı nasıl bulabiliriz?