Kalpten Kalbe Akan Işık

[haberci]

Kalpten Kalbe Akan Işık​

Bir an gelir, ışık düşer zamana,​

Kalpten kalbe akarken sevda,​

Gözler buluşur, sessiz bir fırtına,​

Ve mutluluğun rüzgârı eser durmadan.​

Dost eli uzanır, umutlar yeşerir,​

Bir tebessümle hayat yeniden çiçeklenir,​

Kalbin derinliklerinde sevgi filizlenir,​

Ve paylaşmanın gücü, anı ebedileştirir.​

Bir anne, çocuğuna sarılırken sessizce,​

Tüm evrenin armonisi dokunuşlarında gizlice,​

Sevginin dili konuşur, duyulur içten içe,​

O an, mutluluğun en saf halidir, bil ki.​

Her bir anı, her bir nefes, bir hediye,​

Gönüllerde yankılanır sevda nağmeleriyle,​

Kalpten kalbe akan bu ışıkla,​

Mutluluğun özü, paylaşılan anlarda gizlidir daima.​