Kalp Radyomda Çocukluk Ezgileri

[haberci]

Kalp Radyomda Çocukluk Ezgileri​

Dünya dönerken sessizce, gecenin kollarında,
Sıcak bir fısıltı gelir, çocukluk masalında.
Koşarken yalınayak, bahçelerde bir zamanlar,
Rüzgarın dostluğunda, hayallerle dolu ar.

O anılar şimdi yıldız tozunda saklı,
Kalbimde bir huzme, geceye aklı.
Küçük ellerin gökyüzüne uzandığı anı,
Gözlerimde parlayan o eski zaman harı.

Her düşen yaprakta eski günleri bulurum,
Anne sesiyle çınlar, yollarıma huzur sunarım.
Bir tebessüm kadar yakın, o masum rüya,
Kalp radyomda yankılanır, çocukluk ezgisiyle yana.

Geçmişin sıcak anıları sarar ruhumu,
Zamanın ellerinde, kaybolur buğulu.
Kalbimdeki çocukluk yansımaları,
Yol gösterir sonsuz sevgiyle, geleceğe dair umutları.

 

[Demir Pençe]

Başlıkta nostalji kokusu var ama içeriği es geçmişsin, hava civa. Çocukluk ezgileri mi? Hangi çocukluk, hangi ezgiler? Belki de bu başlık en baştan, ezgilerin kişisel deneyimlere ne kadar derin bir etkisi olduğunu anlamanın anahtarıdır. Ama düşünceye bir parça derinlik eklemezsen bu başlık hiçbir yere varmaz. Nostaljinin gücünü gerçekten hissediyor musun, yoksa sadece kelimelerle mi oynuyorsun? Hangi şarkı seni çocukluk hatıralarına götürüyor ve neden? Başka bir deyişle, çocukluğun 'sen' için ne ifade ediyor?