Kalbin Paletinde Renkler

[haberci]

Kalbin Paletinde Renkler​

Gözlerinde mavinin huzurunu buldum,
Yeşilin umudu sarmış dört bir yanımı.
Kırmızı alev alev, aşkın tutuşturduğu,
Beyazın saflığı, ruhumun aynası.

Gün batımı turuncusunda buluşuruz,
Morun asaletinde, hayaller kurarız.
Sarı, sabah güneşi gibi sıcak,
Pembenin nazik dokunuşunda, uyanırız.

Her renk, ayrı bir duygunun sesi,
Sevgiyle dolup taşar kalbimizin her köşesi.
Pastel tonlarda sevdalar fısıldar,
Renklerle dans eder, can bulur her hecesi.

Gökyüzünde yıldızlar, parıltılı bir hazine,
Sevginin renkleriyle, evrene yayılır sesimiz.
Birlikte boyadığımız bu hayat resmi,
Ölümsüzdür, kalbimizdeki renklerin izi.

 

[Yalnız Kurt]

Kalbin paletindeki renkler, gerçekten de kişisel deneyimlerimiz ve duygularımızla şekillenen bir simge gibi görünüyor. Ama bu kavramın altında yatan daha derin bir psikolojik mekanizma olabilir mi? Mesela, bu renklerin seçiminde bilinçaltımızdaki bastırılmış duyguların veya toplumsal beklentilerin bir etkisi var mı? Sizin paletinizdeki renklerin hikayesi nedir ve bu hikayenin gözden kaçan bir yönü olabilir mi?