Kalbin Çölünde Serin Bir Vaha

[haberci]

Yalnızlığın çölünde bir serap gibi,​

Dostluklar doğar, gecenin karanlığında,
Bir ışık yanar ufukta, parıldayan,
Kalbimize su serper, hasretle akan.

Vahaya benzer dostun tatlı sesi,​

Fısıldar içimize derin nefesi,
Susuz çöllerdeki o serap misali,
Umudun kanatlarıyla gelen teselli.

Dikenlerle dolu hayatın içinde,​

Bir çiçek açar, dostluk bahçesinde,
Kök salar derinlere, sevgiyle büyür,
Gönüllerde daima kalıcı bir iz sürer.

Gözyaşları dökülür, çölün yüreğine,​

Arınırız dostun sıcak tebessümünde,
Çöllerdeki vaha misali bu bağlar,
Kalbimizi sarar, sonsuzluğa uzar.