Kalbimize Düşen Cemre

[haberci]

Kalbimize Düşen Cemre​

Bir sabah uyandım, karanlık dağılırken,
Gözlerimde bir ışık, içime düşerken.
Umut yüklü bir rüzgar, kalbime erişirken,
İlk cemreydi gelen, baharı müjdelerken.​

Soğuk kış geceleri, yerini bırakırken,
Güneşin sıcaklığı, yürekleri sararken.
Doğanın uyanışı, bir anda başlarken,
Cemrenin dokunuşu, ruhumu sararken.​

Her şey yeniden doğar, cemreyle beraber,
Dallar çiçek açarken, umut yeşerir derinlerde.
Kuşlar cıvıldar neşeyle, sanki bir ezgi der,
İlk cemreyle gelen, umut dolu bir seher.​

Kalbin en karanlık köşesinde, ışıklar parlar,
Cemreyle gelen umut, yüreği sarar.
Her yeni günün sabahı, sevdayla karşılarken,
İlk cemreydi bu, umudu yeşerten, hayatı başlatan.​