Kalbime Fısıldayan Sessiz Mektup

[haberci]

Kalbime Fısıldayan Sessiz Mektup​

Bir rüzgar gibi esen, içimdeki ses,
Daldıkça derinlere, kaybolur heves.
Bir yaprak gibi düşer, kelimeler yere,
Kendi kendime yazdım bu mektubu, sessizce.​

Geceye düşen yıldızlar gibi parlayan umut,
Kaybolmuş sokaklarda, ararım bir tutut.
Hiçbir satır, hiçbir hece anlatamaz derdimi,
Yüreğimde saklı kalan, o sessiz sevgimi.​

Zamana yenik düşerken, anılar bir bir,
Sonsuz bir özlemle dolarken kalbim.
Her satırında saklı bir hikaye var,
Kendi kendime yazdığım bu mektup, bahar.​

Ey kalbim, suskunluğun en güzel bestesi,
Kendi sesim yankılanır, boşluğun nefesi.
Her kelime bir damla gözyaşı gibi ağır,
Ama işte, bu mektup sana, en derin çağrım.​