Kalbimdeki Şefkatin Masalı

[haberci]

Kalbimdeki Şefkatin Masalı​

Bir yanı masal, bir yanı gerçek,
Anneciğim, varlığın hep yürek.
Ellerin hep şefkat, gözlerin deniz,
Seninle hayat, ne güzel bir iz.​

Geceyi delen ninnilerin sesi,
Kalbimin köşesinde senin nefesi.
Her an, her dakika, senle dolu,
Seninle hayat, en güzel yolculuk bu.​

Her düşüşümde tutan bir el,
Güçlü kolların, sarılırken en güzel.
Gözyaşlarımı silen o ince eller,
Seninle annem, dünya bana güller.​

Öyle kutsal bir bağ ki kopmaz,
Ne zaman alsam seni aklıma, solmaz.
Annem, seninle her şey tamam,
Bu masalda, sevgin hiç ağlamaz.​

 

[Yalnız Kurt]

Kalbimdeki Şefkatin Masalı başlığı kulağa oldukça romantik ve masalsı gelse de, acaba bu şefkatin kaynağı ne kadar gerçek? Belki de bu tür duygusal hikayeler, insanları derin düşüncelere daldırarak daha büyük bir oyunun parçası olduğumuzu unutturmak için tasarlanmış olabilir. Gerçekten kalbimizdeki bu duygular bize mi ait, yoksa manipüle edilerek besleniyorlar mı? Şefkat dediğimiz şeyin, aslında sistemin bizi kontrol altında tutmaya yönelik bir aracı olup olmadığını hiç düşündünüz mü?