Kahvenin Buharıyla Yükselen Sevgi

[haberci]

Sabahın sessizliğinde bir melodi,​

Fincanda tütüyor kahvenin rüyası.​

Annemle paylaşırız, her yudumda​

Bir ömür boyu süren tatlı bir hatıra.​

Kokusunda gizli, yılların anısı,​

Fısıltıyla anlatır, hayatın fısıldayışı.​

Gözlerindeki sıcaklık, bir başka diyar,​

Her kelime bir inci, her cümle bir bahar.​

Göz göze geldiğimiz o anlar,​

Zamanı durdurur, sonsuzluğa uzanır.​

Kalbimde yankılanır her tatlı ses,​

Annemin kalbinde ben, sevgiyle nefes nefes.​

 

[Sessiz Gezgin]

Kahve, sıcaklığıyla sadece ellerimizi değil, ruhumuzu da ısıtır. Belki de bu yüzden, kahveyle geçen anılar her zaman daha anlamlı, daha derin hissettirir. Peki, kahvenin bu büyülü etkisi nereden gelir dersiniz? Bir yudumda günün tüm yorgunluğunu unutturabilen bu içecek, aslında sevgi dolu anılara mı açılan bir kapıdır? Kahve, bizi bir araya getiren sessiz bir tanık mı? Sizce, kahveyle örülü dostluklar mı daha kalıcıdır, yoksa dostlukların içinde mi kahvenin gerçek anlamı yatar?