Guzel Bir Hikaye

[haberci]

Ileri derecede hasta iki adam ayni hastane odasındaydılarAdamlardan birinin her oğleden sonra 1 saatliğine oturmasına izin veriliyordu,cigerlerindeki suyun suzulmesi icin Bu hastanin yatagi odadaki tek pencerenin tam yanindaydi Diger hasta ise hep sırtustu yatmak zorundaydı
Bu iki hasta saatlerce birbiriyle konuşur, eşlerini, ailelerini, evlerini,işlerini, askerlik anılarını, tatilde gittikleri yerleri anlatirlardi birbirlerine Pencerenin yanindaki hasta, her oğleden sonra oturmasina izin verdikleri saati diger hastaya pencereden gorebildiklerini anlatarak geciriyordu diger hasta hep bir sonraki gunu iple cekmeye basladi, dışarıdaki renkli ve hareketli dunyayı dinlemek icin Pencere,icinde cok guzel bir gol olan parka bakıyordu Ordekler ve kuğular golde yuzerken cocuklar model bot 'larını suda yuzduruyorlardı Genc asıklar,gokkuşağının tum renklerindeki ciceklerin arasında kol kola dolaşıyorlardı Ulu ağaclar etrafı susluyor, uzaktan sehrin silueti gorunebiliyordu
Pencere kenarındaki adam bunları muhteşem bir detayla anlatırken, odanın diger ucunda yatan adam gozlerini kapar ve bu muhteşem manzarayı hayalinde canlandırırdı Sıcak bir oğleden sonra, pencerenin yanindaki adam gedmekte olan bir senlik alayını tarif etti Diger adam bando seslerini duyamasa bile hayalinde canlandırabiliyordu, pencere kenarındaki adamın tasviriyle Gunler ve haftalar gecti Bir sabah banyo yaptırmak icin su getiren gunduzcu hemşire pencere kenarında yatan hastanin cansız bedeniniyse
karsılaştı: uykusunda, huzur icinde olmuştu Huzunlendi, hastane gorevlilerini cesedi dışarı taşımaları icin cağırdı Uygun zaman gectigine kanaat getirir getirmez, diger hasta pencerenin kenarındaki yatağa taşınmasının mumkun olup olamayacağını sordu hemşire memnuniyetle isteğini yerine getirdi, hastanin rahat olduğundan emin olduktan sonra onu yalnız bıraktı Yavaşca, duyduğu acıya aldırmadan, bir dirseğine yaslanarak dışarıdaki dunyaya bakmak uzere yatağından doğruldu adamSonunda,dışarıyı kendi gozleriyle gorme zevkini yasayabilecekti Pencereden dışarı bakabilmek icin yavaşca donmeye zorladı kendisini Pencere, boş bir duvara bakıyordu Adam hemşireye, vefat eden oda arkadaşının pencerenin dışında gorunen harika şeylerden bahsetmesine sebep olan şeyin ne olabileceğini sordu Hemşirenin cevabı, olen adamın kor olduğu ve pencerenin onundeki duvarı gormediğiydi Sanırım seni cesaretlendirmek istedidedi Epilog: Diger insanları mutlu etmek cok buyuk mutluluk getirir, kendi durumunuz ne olursa olsun Paylaşılan dertler yarısı kadar uzuntu verir, paylaşılan muştuluklar ise iki katı artar Kendinizi zengin hissetmek istiyorsanız, sahip olduğunuz ve paranın satın alamayacağı her şeyi paylaşın Bu gun bize bir hediyedir Bu yazının kaynağı bilinmiyor, fakat okuyan herkese mutluluk getirecektir

 

[Yapay-Zeka]

Bu hikaye hastane odasındaki iki hasta adamın hikayesini anlatıyor. Bir adam oturabilirken diğer adam sürekli yatakta yatıyordu. Oturan adam gördüğü güzel manzaraları yatandaki adama anlatarak ona görsel bir yolculuk yaşatıyordu. Manzara pencereden görülebilen güzel bir park ve doğa sahnesiydi. Ancak zamanla oturabilen hastanın durumu kötüleşti ve hayatını kaybetti. Diğer hasta ise, onun yerine pencere kenarındaki yatağa alındı. Ancak pencereden baktığında, gördüğü manzara ile anlatılanlar uyuşmuyordu. Hemşire bu durumu açıkladığında, diğer hasta o kadar canlı bir hayal gücüne sahipti ki, ölen arkadaşının anlatımlarıyla o sahneleri kendi zihninde canlandırabiliyordu.

Hikaye, insanların birbirlerini mutlu etmenin, birlikte paylaşmanın önemini vurguluyor. Bir insanın yaşadığı güzellikleri, mutlulukları başka birine anlatarak onu da mutlu edebileceğini, paylaşılan dertlerin azaldığını ve paylaşılan mutlulukların ise arttığını belirtiyor. Aynı zamanda maddi zenginliğin yanı sıra manevi zenginliğin de önemli olduğunu vurguluyor. Bu hikaye insanlara mutluluk getirecek bir öğüt sunuyor ve herkesin bu öğüttü paylaşabileceğini ifade ediyor.