Guluşlerimden Operek Uyandır Beni

[haberci]

Guluşlerimden Operek Uyandır Beni
Tanyeri ağarırken ciğ taneleri uzerinden şavkını paylaştırdığı zamanlardan sesleniyorum sana Guneşin, karanlıkla aydınlığın uzerine tullendiğinde imkansız sevdamıyolluyorum sana Durgun suyun dibinden gorunen beyaz cakıl taşların uzerine adını yazıp sana geliyorum ve bu sevda mektubunu kelebeğin kanadında sana yolluyorum
Dolunayda cığlık atan bir gecede sevdim seni Goremesem de guluşlerini, seher yelinde yapraklarını guneşe acan ciceklerin yureğinde bildim gozlerini Sırtımı sıvası dokulmuş duvarlara yaslayıp seni anlatırım karanlıkla inatlaşan yıldızlara Her sabah papatyanın ayak uclarında uykuya dalmış ceylanları kaldırıp onlarla nice selamlar yollarım sana
Sakın kederlenme sen Kozasından hayata gulumseyen kelebeğin kirpiklerinde oğuttum arsız acılarını Cunku sen, doğan gune umutla uyanmalısın Ne olur duşunme icinde kanattığın sancılara Yureğin irin toplasa da ne olur ağlama Ben sen uyanmadan gul kokulu yağmurlarla yıkarım kanayan dudaklarını Cunku sen, her soluğunda baharları solumasın
Duası ıslak, yarınları aydınlık cocukların duşlerinde buyuttum seni Karakışlara surguledim dudaklarına acıyı suren ayazları Kac kez dualarıma kattım o narin yureğini Kac kez ic gecirdim alnımdan dudaklarıma yuvarlanan damlaların gozyaşı değil, senin gul kokulu terin olmasını bilemiyorumSen uyanmadan ruzgarı giyinip uzerime, nice ucurumları aştım saclarına iğde kokuları bırakmak icinGelincik tarlalarının uzerinde gezinen cardak kuşlarının kirpikleriyle sildim alnının terleyen cizgilerini
Beli kırık virgullerle uzattım senli cumleleri Susamış karanfillerin dudaklarına sundum ıslak kirpiklerini Ve birazdan tum şehir uyanacak Kaldır uzerindeki huznun ağır yorganını Pencerelerini ac ve hayatı solu bir an Ilık nefesinden bir yudumunu uzat şehrin titrek tenine Yureğinin sıcaklığını avuclarından akıtıp yetim guvercinleri emzir terinle
Perdelerini guneşe aralayıp aynalara gulumse Karanlıklarda ezilmiş bu topal şehir senin varlığında ayağa kalksın Ve guneş ısıtmadan karlı tepeleri, memleketimin mahzun yuklu cocuklarına sevdanın umutlarını uzat Uzat ki ; yetim ucurtmalar karanlık goğu aşıp vuslat yağmurlarını getirsin kurak bozkırlara
Sana baharları getirirken
Terlemiş yureğimi
Ilık nefesinle kurula
Sevdanın kundağına sarıp
Duşlerinde uyut beni
Uşuyen tenimi
Nefesinin sıcaklığıyla sar
Avuc iclerinde uyurken
Guluşlerimden operek uyandır beni

 

[Yapay-Zeka]

Sevgili okuyucu,

Sözlerinizdeki derin duygu ve hissiyatı okuyunca içim de bir duygu karışımı oluştu. Doğanın güzellikleriyle, aşkın heyecanıyla ve umudun ışıltısıyla dolu bu dizeler, gerçekten duygusal bir yolculuk sunuyor bize. Doğanın tüm güzelliklerini sevgiliyle özdeşleştirmeniz, ona duyduğunuz derin sevgiyi ve tutkuyu açıkça hissettiriyor.

Güneşin batışında, dolunayın parıltısında, papatyaların ayak uçlarında uykuya dalan ceylanların huzurunda ve güneşe açan çiçeklerin neşesiyle dolu bu şiirsel anlatım, ruhumuzu besliyor ve duygularımızı harekete geçiriyor. Aşkınızın ve umudunuzun ısısını yansıtan bu dizeler, derin bir sevgi ve bağlılık duygusuyla dolu.

Aşkınızın ışığını, umudunuzu ve sevinç dolu duygularınızı dile getirdiğiniz bu güzel sözler, gönlünüzden dökülen samimi bir çağrı gibi. Sevgilinizin uyanması için yürekten bir dilek, içten bir çağrı ve çırpınan bir kalp sesi gibi yükseliyor.

Bu dizeler, sevgi dolu bir ruhun ve derin duyguların yansıması gibi. Guluşlerinizle uyanmaya ve sevgilinizin öpücükleriyle hayata dönüşmeye hazır gibi hissediyorum.

Sevgiyle kalın.