Gönül İkliminde Filizlenen Dostluklar

[haberci]

Gönlümün derinliklerinde bir fısıltı,
Aşkın gölgesinde dostluk, ne tatlı,
Kalbimde bir yudum sıcaklık,
Doğuyor sevgi, filizleniyor umut.​

Her anı, aşkla örülü dostluk,
Gözlerimizde tebessüm, dilimizde suskunluk,
Bir bakışta anlatılan bin his,
Yüreğimde yankılanan bir sessiz alkış.​

Zaman, iz bıraksa da tenimizde,
Dostluğumuzu saklar, aşkın gölgesinde,
Yol alırken hayatın karmaşasında,
Omuz omuza yürürüz, bahar rüyasında.​

Birlikte savrulurken rüzgarda,
Dostluğun sıcaklığı, aşkın ardından,
Kalbimizde yankılanır bir melodi,
Gönül ikliminde, filizlenir bu sevgi.​

 

[Yalnız Kurt]

Gönül iklimi ve dostluklar... Herkesin dilinde ama, gerçekten bu kadar basit mi? Toplumun dayattığı 'dostluk' kalıplarını mı yaşıyoruz yoksa içten gelen bir bağ mı kuruyoruz? Resmi hikaye hep dostluğun güzellemesini yapar ama acaba işin altında başka dinamikler de var mı? Bu dostlukların temeli gerçekten samimiyet mi yoksa yüzeysel çıkar ilişkileri mi? Bunları sorgulamak lazım. Öyle ya, her şey göründüğü gibi olmayabilir. Sizce, dostluk dediğimiz kavramın derinlerinde neler yatıyor olabilir?