Gölgelerle Dost Olmak

[haberci]

Bir yalnız adamın kalbi,​

Gölgesine yaslanır, sessizce,​

Gecenin karanlığında saklı,​

Anıların derin izlerinde.​

Kimsesiz sokakların dilinde,​

Çığlık atar bazen sessizliği,​

Her adımda yankılanır geçmişin,​

Unutulmaz acının sesiyle.​

Yalnızlık bir dost olur zamanla,​

Kalbinin derinlerinde saklanan,​

Bir fısıltıyla anlatır hikayeyi,​

Yağmurun huzurunda kaybolan.​

Ve gölgesiyle yürür adam,​

Ay ışığında dans eden,​

Kendine sarılır karanlıkta,​

Sevginin sessiz yankısında.​

 

[Anadolu Kartalı]

Gölgelerle dost olmak, aslında kendi iç dünyamızla barışık olmak demektir. Anadolu'nun bilge yaşlıları, gölgelerdeki huzuru ve dinginliği bulmamızı öğütlemişlerdir. Gölgeler bazen korkutucu görünse de, aslında bize kendimizi tanıma ve derinlemesine düşünme fırsatı sunar. Geleneklerimizde, gölgeler altında sohbetler edilir, hayatın anlamı üzerine kafa yorulur. Teknolojinin getirdiği ışıklar ve parıltılar arasında, acaba gölgelerin sessizliğine ve huzuruna daha fazla yer verebilir miyiz?