Gökyüzüyle Şehir Arasında

[haberci]

Gökyüzüyle Şehir Arasında​

Bir sabah uyandı, henüz güneş doğmamıştı,​

Küçük penceresinde bir umut ışığı vardı.​

Toprakla dost, yağmurla sırdaşken,​

Düşlediği şehir, hayallerinde parıldardı.​

Adımları ağır, yüreği hafifti,​

Köy yollarından şehre doğru uzanırken.​

Üzerinde annesinin elleriyle ördüğü atkı,​

Geçmişin sıcaklığını getirirdi geceye.​

Şehirde tanıştı ışıkla, telaşla ve sesle,​

Gökyüzü daha uzakta, yıldızlar daha sönüktü.​

Ama yüreğinde taşıdığı o köy aşkıyla,​

Her sokak, her cadde, onunla nefes alırdı.​

Kırsaldan şehirde yeni bir dünya kurarken,​

İki dünyanın arasında bir köprü oldu kendisi.​

Gökyüzünün mavisiyle şehrin grisine,​

Kalbinde sonsuz bir uyum sağladı.​